-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Καβγάς για τα αμερικάνικα δολάρια! - Πολλά τα εκατομμύρια Dollars

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

e-reporter, http://orfni.blogspot.com/2008/07/dollars.html
ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ
Η πρώτη σύγκρουση μεταξύ της Λευκωσίας και της Ουάσιγκτον, από την εκλογή του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια, σημειώθηκε τον περασμένο μήνα, με αφορμή τα εκατομμύρια που ξοδεύει ανεξέλεγκτα η USAID (United States Agency for International Development) στο νησί, χωρίς να δίνει λογαριασμό στην κυβέρνηση της Κύπρου, όπως είναι υποχρεωμένη από το αμερικανικό Κογκρέσο, που εγκρίνει τα κονδύλια.
Η διαμάχη ξεκίνησε από μία «αθώα» υποτίθεται πρωτοβουλία των «ανθρώπων» της USAID στην Κύπρο, που εξόργισε τους αρμοδίους κυβερνητικούς παράγοντες, και η οποία αφορούσε την αναστήλωση μίας εκκλησίας στα κατεχόμενα εδάφη της νήσου. Στη συνέχεια, οι Αμερικανοί προκήρυξαν μία θέση διευθυντή «στην τουρκική Κύπρο», όπως σημείωνε η ανακοίνωσή τους, με αποτέλεσμα «να ξεχειλίσει το ποτήρι», όπως τόνισε στο «Εθνος της Κυριακής» κυβερνητική πηγή της Λευκωσίας.
Με εντολή του κ. Χριστόφια, εστάλη αυστηρή επιστολή στον Αμερικανό πρέσβη στην Λευκωσία, Ρόναλντ Σλίκερ, από τον οποίο απαιτούνται άμεσα εξηγήσεις. Το «ΕτΚ» πληροφορήθηκε ότι ο πρέσβης απέστελε πάραυτα την επιστολή στην Ουάσιγκτον, υπόψιν της υπουργού Εξωτερικών, Κοντολίζα Ράϊς και της Διεύθυνσης Νότιας Ευρώπης.
Για να προλάβει δυσάρεστες καταστάσεις, όπως αυτές που σημειώθηκαν πριν από το δημοψήφισμα, όταν με υπαιτιότητα της Ουάσιγκτον αφέθηκαν να αιωρούνται κατηγορίες για χρηματισμό εναντίον Κυπρίων πολιτών, υπογραμμίζεται στην επιστολή η ανάγκη υπογραφής Συμφωνίας Συναντίληψης, η οποία θα υποχρεώνει την USAID να ενημερώνει την κυπριακή κυβέρνηση για τον τρόπο διάθεσης εκατομμυρίων δολαρίων, ιδιαίτερα όσον αφορά τους αποδέκτες των χρημάτων. Η αμερικανική κυβέρνηση αρνήθηκε επανηλειμμένα να υπογράψει αυτή τη συμφωνία, όπως είναι υποχρεωμένη και δεσμευμένη με νόμο που ψήφισε το Κογκρέσο.
Στην επιστολή, αποκαλύπτεται μία τροπολογία, που «πέρασε» από το Κογκρέσο, και διατηρήθηκε μέχρι τώρα μυστική, για την υποχρέωση του Στέϊτ Ντιπάρτμεντ να παραδώσει στην Βουλή και τη Γερουσία τους αποδέκτες αμερικανικών χρημάτων που εστάλησαν κατά καιρούς στην Κύπρο.

Ο κατάλογος αυτός δεν έχει αποσταλεί ακόμα από το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών, κατά παράβαση του σχετικού νόμου.

Το Κογκρέσο απαίτησε επίσης να λάβει κατάλογο με τα έργα που έγιναν, ενώ ζητά και εξηγήσεις για τον ρόλο που αυτά (τα έργα) έπαιξαν στην επανένωση της Κύπρου. Σύμφωνα με πληροφορίες, το Κογκρέσο ζητά αναλυτικό λογαριασμό για ποσά που ξεπερνούν τα 100 εκατομμύρια δολάρια.
Σημειώνεται ότι η USAID απάντησε πρόσφατα σε αιτήματα ερευνητών, που ενδιαφέρθηκαν για τον τρόπο διάθεσης των κονδυλίων της στην Κύπρο, λέγοντας ότι δεν διέθεσε χρήματα στο νησί, ενώ –την ίδια στιγμή- στην ιστοσελίδα της υπερηφανεύεται ότι έγιναν πολλά έργα με αμερικανικά δολάρια.

Η USAID θεωρεί υπεύθυνη την UNOPS για την διάθεση των κονδυλίων, επιρρίπτοντας σ’ αυτήν την ευθύνη για τυχόν παρατυπίες. Από το 1997 μέχρι το 2004, η αμερικανική κυβέρνηση έθεσε τον πακτωλό δολαρίων που διέθεσε για «την επανένωση της Κύπρου», υπό την αιγίδα των Ην. Εθνών, καθώς, με τον τρόπο αυτό, καθιστούσε απαγορευτική κάθε ενημέρωση της κυπριακής κυβέρνησης. Σε απόρρητο έγγραφο της αμερικανικής πρεσβείας στην Λευκωσία, περιγράφεται η απαράδεκτη μεθόδευση, όπως και ο εξαναγκασμός του πρώην βοηθού γενικού γραμματέα του ΟΗΕ, Κιέραν Πρέτεργκαστ, να αποδεχθεί τον διακανονισμό, με τρόπο ώστε να νομιμοποιείται η χορήγηση των κονδυλίων.
Στην επιστολή, ημερομηνίας 12 Ιουνίου 2008, που έστειλε το κυπριακό υπουργείο των Εξωτερικών στον κ. Σλίκερ, αναφέρονται τα εξής:
Θέμα: USAID
Σας γράφω αναφορικά με πληροφορία που λάβαμε σχετικά με δύο προγράμματα που επιχορηγούνται από την USAID στη Κύπρο. Συγκεκριμένα:
1). Το Τμήμα Αρχαιοτήτων εξέφρασε τη δυσαρέσκεια του σχετικά με τις οικοδομικές εργασίες που γίνονται στην ιστορική Εκκλησία των Αγίων Πέτρου και Παύλου στην Αμμόχωστο και επιχορηγούνται απ’ το σχέδιο “Save” της USAID. Ούτε το Τμήμα Αρχαιοτήτων, ούτε το υπουργείο Εξωτερικών διαβουλεύθησαν ή ενημερώθησαν για τα σχέδια αυτά πριν ξεκινήσουν, δεν έλαβαν καν πληροφόρηση για τις οικοδομικές εργασίες. Για την ακρίβεια, το Τμήμα Αρχαιοτήτων ενημέρωσε το υπουργείο Εξωτερικών αφού το πληροφορήθηκε από τα επισυναπτόμενα δημοσιεύματα του Τύπου.
2). Η κήρυξη θέσης εργασίας (επισύναψη 2) για την θέση του Διευθυντή της Ακαδημίας Επιμορφωτικής Ανάπτυξης, «που στοχεύει στην υποστήριξη μιας υπεύθυνης οικονομικής ανάπτυξης στη Τουρκική Κύπρο». Πέρα απ’ την απαράδεκτη ωρολογία που χρησιμοποιήθηκε, διερωτάται κανείς αν το συγκεκριμένο αυτό πρόγραμμα είναι στην ίδια γραμμή με τους στόχους της USAID όσον αφορά στην «επανένωση του νησιού» και στη προώθηση ειρήνης και συνεργασίας μεταξύ των δύο κοινοτήτων.
Δυστυχώς, η συνάντηση στο υπουργείο Εξωτερικών στη Λευκωσία με τους αντιπροσώπους της USAID, στις 11 Δεκεμβρίου του 2007 δεν απέδωσε ουσιώδεις διαβουλεύσεις με τη Κυβέρνηση της Κύπρου. Η Κυβέρνηση της Κύπρου αδυνατεί να ενημερώσει την Αμερικανική Πρεσβεία στη Λευκωσία δεδομένου οτι δεν έχει λάβει καμία σημαντική πληροφορία, ούτε κατά τη διάρκεια της συνάντησης, ούτε και μετά απ’ αυτήν. Περιμένουμε κάποιες διευκρινήσεις σχετικά με τα θέματα που συζητήθησαν τότε, ώστε να αποφύγουμε παρόμοιες καταστάσεις όπου ενημερωνόμαστε για τις δραστηριότητες της USAID στις κατεχόμενες περιοχές μέσω δημοσιευμάτων του Τύπου, όπως στη περίπτωση των οικοδομικών εργασιών στην ιστορική εκκλησία των Αγ. Πέτρου και Παύλου
Σε εκείνη τη συνάντηση είχαμε επιμείνει να καταλήξουμε σε ένα Μνημόνιο Συναντίληψης με την USAID προκειμένου να προωθήσουμε τον μηχανισμό ώστε οι διαβουλεύσεις μας να είναι πιο ουσιώδεις. Δυστυχώς, η USAID απέρριψε την ιδέα, λέγοντας οτι ένα τέτοιο Μνημόνιο Συναντίληψης θα προκαλούσε δυσανασχέτηση και θα καθυστερούσε τα προγράμματα.
Παρ’ όλα αυτά, η Κυβέρνηση της Κύπρου ελπίζει ακόμα οτι ένα Μνημόνιο Συναντίληψης μπορεί να επιτευχθεί στο άμεσο μέλλον με την USAID. Ένα μνημόνιο που θα κάνει δυνατή τη διαφάνεια και τη σωστή διαβούλευση, και την εξασφάλιση οτι τα προγράμματα αυτά όντως «στοχεύουν στην επανασύνδεση του νησιού και είναι σχεδιασμένα ώστε να μειώσουν την ένταση και να προωθήσουν την ειρήνη και την συνεργασία μεταξύ των δύο κοινοτήτων της Κύπρου».
Είναι σημαντικό να υπογραμμίσουμε την ανάγκη ώστε όλες αυτές οι διαβουλεύσεις να λαμβάνουν χώρα απ’ το αρχικό στάδιο. Μια τέτοια συζήτηση θα βοηθήσει να αποφύγουμε να συμπέσουμε με προγράμματα που επιχορηγούνται απ’ την Ευρωπαϊκή Ένωση, την European Economic Area, και από άλλες χώρες ή παγκόσμιους οργανισμούς.
Οι Τεχνικές επιτροπές που καθιερώθηκαν μετα τις Συμφωνίες της 8ης Ιουλίου 2006 και της 21ης Μαρτίου 2008 μεταξύ των ηγετών των δύο κοινοτήτων, σκοπεύουν να συζητήσουν καθημερινά προβλήματα των ανθρώπων. Τα προγράμματα της USAID «στοχεύουν στην επανασύνδεση του νησιού και είναι σχεδιασμένα ώστε να μειώσουν την ένταση και να προωθήσουν την ειρήνη και συνεργασία μεταξύ των δύο κοινοτήτων της Κύπρου». Άρα λοιπόν, δεδομένου και της ευαίσθητης περιόδου στην οποία βρίσκονται οι διαπραγματεύσεις, η ανάγκη για διαβουλεύσεις και διαφάνεια είναι ακόμα πιο σημαντική προκειμένου να εξασφαλίσουμε οτι οι τεχνικές επιτροπές θα συζητήσουν θέματα εν πληρη γνώση του τι συμβαίνει στο έδαφος. Τα μελλοντικά προγράμματα της USAID ή αυτά τα οποία εφαρμόζονται αυτή τη στιγμή, μπορεί να επηρεάσουν θέματα τα οποία θα συζητηθούν και θα διαπραγματευτούν στο άμεσο μέλλον. Για το λόγο αυτό, οι δραστηριότητες της USAID δεν πρέπει να προκαταλαμβάνουν το αποτέλεσμα καμίας διαπραγματεύσης του Κυπριακού ζητήματος.
Επιπλέον, τα προγράμματα της USAID δεν πρέπει να δημιουργούν ούτε να στηρίζουν πολιτικά ιδρύματα ή δραστηριότητες της παράνομης και εξαρτημένης τοπικής διοίκησης της Τουρκίας στα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου, τα οποία δεν είναι αναγνωρισμένα από την Διεθνή Κοινότητα, συμπεριλαμβανομένων και των Ηνωμένων Πολιτειών.
Προκειμένου να αποφύγουμε μελλοντικά προβλήματα όσον αφορά στο θέμα αυτό, η Κυβέρνηση επιμένει στη πρόταση της να αποφασιστεί ένα Μνημόνιο Συναντίληψης με την USAID όσον αφορά στη χρήση των αμερικανικών επιχορηγήσεων στη Κύπρο, το συντομότερο δυνατόν. Για το σκοπό αυτό θεωρούμε πολύ χρήσιμη και τη γλώσσα που χρησιμοποίησε το Κογκρέσο στην περυσινή έκθεση κατανομής (κονδυλίων), που απαιτούσε από το Στέϊτ Ντιπάρτμεντ να αποστείλει στο Κογκρέσο έκθεση για τις δεσμεύσεις και τις δαπάνες όλων των διμερών επιχορηγήσεων που δόθησαν για τη Κύπρο, συμπεριλαμβανομένων και αυτών που έλαβαν τις επιχορηγήσεις, την χρησιμότητα και τον ρόλο τους στην υποστήριξη της επανένωσης του νησιού.
Επιτρέψτε μου να σας διαβεβαιώσω οτι ο μοναδικός μας στόχος είναι να βελτιώσουμε τη συνεργασία και τις διαβουλεύσεις μεταξύ των πλευρών.
Όπως πάντα, είμαι στη διάθεση σας για επιπρόσθετες διευκρινήσεις ή πληροφορίες, και ελπίζω οτι σύντομα θα συναντηθούμε προκειμένου να συζητήσουμε πιο αναλυτικά αυτά τα θέματα".

Ασχετο: Μήπως η Ελληνική Κυβέρνηση γνωρίζει"κάτι" για την ταμπακιέρα; Ποιοί δηλαδή Ελληνες (κάθε είδους) έγιναν αποδέκτες των αμερικανικών κονδυλίων ώστε να μας πείσουν για την αναγκαιότητα και την χρησιμότητα της αμερικάνικης πολιτικής για το...καλό μας;

Του Σενέρ Λεβέντ Η καλύτερη επιλογή είναι η στέγη της Κυπριακής Δημοκρατίας Πολίτης 2.3.2008

(σημείωση: Ο Σενέρ Λεβέντ είναι Τουρκοκύπριος)

--------------------------------------------------------------------------

Του Σταυρου Λυγερου

Οπως αναμενόταν, η επίσκεψη εργασίας του Δημήτρη Χριστόφια στην Αθήνα δεν προσκόμισε τίποτα καινούργιο, αλλά διαμόρφωσε το πλαίσιο σύμπλευσης του νέου Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας με την ελλαδική πολιτική ηγεσία. Εάν κρίνουμε από τις εκατέρωθεν δηλώσεις, η Λευκωσία εμμένει στην γραμμή ότι η διαπραγμάτευση για μία νέα λύση πρέπει να διεξαχθεί στο πλαίσιο που συμφωνήθηκε μεταξύ του Τάσσου Παπαδόπουλου και του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ στις 8 Ιουλίου 2006.

Ο Τουρκοκύπριος ηγέτης ουσιαστικά έχει υπαναχωρήσει απ’ αυτή τη συμφωνία και γι’ αυτό αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον η εντός του Μαρτίου συνάντησή του με τον Δημήτρη Χριστόφια. Πήγε στην Αγκυρα για συνομιλίες με την τουρκική κυβέρνηση εν όψει ακριβώς αυτής της συνάντησης.

Το πλεονέκτημα του νέου Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι ότι αναγνωρίζεται διεθνώς ως πολιτικός, που επιδιώκει διακαώς λύση και σέβεται τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων. Κατά συνέπεια, η τουρκική πλευρά δεν μπορεί να επαναπαυθεί, όπως μέχρι τώρα, στην αντιπάθεια της Δύσης προς τον Τάσσο Παπαδόπουλο.

Οι Αμερικανοβρετανοί είναι ικανοποιημένοι από την εκλογή Χριστόφια, επειδή θεωρούν ότι είναι ευεπίφορος να αποδεχθεί και επιπλέον μπορεί να περάσει μία λύση τύπου Ανάν. Αυτό, όμως, μένει να αποδειχθεί στην πράξη. Ο ίδιος έχει δεσμευθεί ότι δεν πρόκειται να αποδεχθεί νέο σχέδιο Ανάν ή κάποια παραλλαγή του. Από την άλλη πλευρά, όμως, η Γραμματεία του ΟΗΕ θα δρομολογήσει τον νέο κύκλο διαπραγμάτευσης στο ήδη γνωστό πλαίσιο.

Πρέπει να υπογραμμισθεί ότι με την ολοκλήρωση της διαδικασίας ένταξης της Κυπριακής Δημοκρατίας, η E.E. έχει βρεθεί σε μία παράδοξη όσο και δυσχερή θέση. Tο βόρειο τμήμα μιας χώρας-μέλους κατέχεται από χώρα που είναι υποψήφια προς ένταξη (Τουρκία)! Aυτό συνιστά ανωμαλία. Oχι τόσο για λόγους πολιτικής ηθικής όσο γιατί προκύπτουν λειτουργικές περιπλοκές. Οι Ευρωπαίοι εταίροι μας παρέκαμψαν το ζήτημα ότι η Αγκυρα δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία. Και παραλλήλως έδωσαν μπόλικο χρόνο στους Τούρκους για να ανταποκριθούν στη ρητή συμβατική τους υποχρέωση να εφαρμόσουν το πρωτόκολλο τελωνειακής ένωσης. Δηλαδή, να ανοίξουν τα λιμάνια και τα αεροδρόμιά τους στα κυπριακά πλοία κι αεροπλάνα.

Eάν συνεχίσουν να αρνούνται, η E.E. είναι υποχρεωμένη αργά ή γρήγορα να λάβει κάποια μέτρα εναντίον τους. Διαφορετικά θα αυτοεξευτελισθεί. Οι Ευρωπαίοι δεν ήθελαν να κληρονομήσουν το Κυπριακό και τις περιπλοκές, που συνεπάγεται. Αυτός ήταν ο λόγος, που στις παραμονές του δημοψηφίσματος για το σχέδιο Ανάν (Απρίλιος 2004) πίεσαν ασφυκτικά υπέρ του «ναι». Η συντριπτική επικράτηση του «όχι», όμως, δημιούργησε πολιτικό τετελεσμένο.

Η απόρριψη του σχεδίου Ανάν είχε ως αποτέλεσμα η Λευκωσία να περάσει στο διπλωματικό πεδίο μία δύσκολη διετία. Πολλές οι πιέσεις, κλίμα διπλωματικής απομόνωσης και απειλές για de facto αναγνώριση του ψευδοκράτους. Και βεβαίως η καλλιέργεια της εντύπωσης ότι ο Τ. Παπαδόπουλος δεν ήθελε λύση. Επί της ουσίας, όμως, ο κυπριακός Ελληνισμός δεν υπέστη καμία ανήκεστο βλάβη.

Με την εκλογή Χριστόφια, δεν υπάρχει ούτε το πρόσχημα, που υπήρχε επί Παπαδόπουλου. Ο νέος Πρόεδρος, μάλιστα, δηλώνει ότι πρώτη προτεραιότητά του είναι να σπάσει τη διπλωματική ακινησία των τελευταίων 20 μηνών και να δρομολογήσει διαδικασία επίλυσης. Οπως προαναφέραμε, όμως, εάν δεν μεσολαβήσει μία στρατηγική αναθεώρηση, η διαπραγμάτευση θα διεξαχθεί από εκεί που σταμάτησε.

Το τερατούργημα του λόρδου Χάνεϊ και του Αλβάρο Ντε Σότο, που φέρει το όνομα του Κόφι Ανάν, νομικά είναι νεκρό, αλλά η φιλοσοφία του πολιτικά ζει και περιμένει στη γωνία. Στην πραγματικότητα, από τη Γραμματεία του ΟΗΕ, που τουλάχιστον σ’ αυτό το θέμα κατευθύνεται απολύτως από τους Αμερικανοβρετανούς, οι Ελληνοκύπριοι δεν μπορούν να περιμένουν τίποτα ποιοτικά καλύτερο. Στα 30 χρόνια των συνομιλιών έχει σταδιακά παγιωθεί ένα «διαπραγματευτικό κεκτημένο» που οδηγεί σε παραλλαγές της ίδιας εκτρωματικής λύσης.

H ένταξη της Kύπρου στην E.E. ενίσχυσε αναμφισβήτητα τη θέση της ελληνοκυπριακής πλευράς και επιβάλλει ορισμένες αλλαγές στο σχέδιο Ανάν, αλλά δεν ανέτρεψε αυτομάτως το υφιστάμενο διπλωματικό πλαίσιο αναζήτησης λύσης. Για να προσανατολισθεί η διαπραγματευτική διαδικασία προς μία βιώσιμη λύση, που να ανταποκρίνεται με ρεαλισμό στις υφιστάμενες συνθήκες, πρέπει να υπάρξει μία στρατηγική αναθεώρηση με κριτήριο τη συλλογική ασφάλεια και ευημερία του κυπριακού Eλληνισμού, ο οποίος ψήφισε «όχι» για λόγους αυτοσυντήρησης.

Οσοι έσπευσαν να ερμηνεύσουν την ήττα Παπαδόπουλου σαν μεταστροφή των Ελληνοκυπρίων προς μία λύση τύπου Ανάν, αυθαιρετούν. Η αλήθεια είναι ότι τόσο ο Δημήτρης Χριστόφιας όσο και ο Γιαννάκης Κασουλίδης έκαναν προεκλογικά τα πάντα για να αποσυνδέσουν την υποψηφιότητά τους από το σχέδιο Ανάν και τις παραλλαγές του.

Παρ’ όλα αυτά, πολλοί στην Αθήνα υποστήριξαν την υποψηφιότητα Χριστόφια αφενός, για να βγάλουν εκτός παιχνιδιού τον Τάσσο Παπαδόπουλο κι αφετέρου, για να ξαναφέρουν στο τραπέζι μία λύση τύπου Ανάν. Είναι όλοι αυτοί, που με περισσή επιπολαιότητα θεωρούν ότι αυτός είναι ο τρόπος για να απαλλαγούν από το Κυπριακό.

Στην πραγματικότητα, θα συμβεί το ακριβώς αντίθετο. Μια τέτοια λύση δεν είναι μόνο αφόρητα ετεροβαρής για τους Ελληνοκυπρίους. Είναι κυρίως συνταγή για πρόκληση κρίσης και νέων εθνοτικών αντιπαραθέσεων, οι οποίες αναπόφευκτα θα ενέπλεκαν και την Αθήνα με ό,τι αυτό συνεπάγεται στα ελληνοτουρκικά κι όχι μόνο.

Η ήττα Παπαδόπουλου, όμως, έχει και θετική πλευρά. Οι Ελληνοκύπριοι έχουν για πολλά χρόνια βολευτεί σε ψευδαισθήσεις. Πατούν σε δύο βάρκες. Από τη μία απορρίπτουν λύση τύπου Ανάν. Από την άλλη, όμως, επιμένουν στο μη ρεαλιστικό στερεότυπο της συμβίωσης με τους Τουρκοκύπριους σ’ ένα ενιαίο κοινό κράτος, όπως διαλαλεί σε κάθε ευκαιρία ο νέος πρόεδρος.

Η συμβίωση των δύο κοινοτήτων έχει νόημα μόνο με όρους μιας πραγματικής ομοσπονδίας, χωρίς εσωτερικούς φραγμούς και παρεμβατικά δικαιώματα. Τόσο η Αγκυρα όσο και οι Τουρκοκύπριοι, όμως, αρνούνται μία τέτοια λύση. Το σημαντικότερο είναι ότι η Γραμματεία του ΟΗΕ έχει προ πολλού απομακρυνθεί από μία τέτοια λύση.

Στο σημείο που έχουμε φθάσει, το πραγματικό δίλημμα είναι διχοτόμηση τύπου Ανάν ή διχοτόμηση, που κατά το δυνατόν θα εξασφαλίζει τα συμφέροντα του κυπριακού Ελληνισμού. Δεν υπάρχει πια περιθώριο ούτε για να διατηρηθεί η σημερινή ασταθής ισορροπία της μη λύσης. Από τη στιγμή που η Κύπρος εντάχθηκε στην Ε.Ε., το Κυπριακό κατέβηκε οριστικά από το ράφι.

Η πολιτική ελίτ στη Λευκωσία πρέπει να απεγκλωβισθεί από τα στερεότυπα τριών δεκαετιών, που συντηρούν ψευδαισθήσεις και να προσεγγίσει το ζήτημα εξ υπαρχής, κοιτάζοντας κατάματα την πραγματικότητα. Μία νέα προσέγγιση για την εξεύρεση βιώσιμης λύσης πρέπει να εκκινήσει από μηδενική βάση και να λάβει υπόψη τις βασικές επιδιώξεις των δύο πλευρών. Τέτοιο ενδεχόμενο, όμως, δεν υπάρχει στην ατζέντα όχι μόνο του Δημήτρη Χριστόφια, αλλά ούτε και των άλλων πολιτικών αρχηγών. Γι’ αυτό και παρά τις αντίθετες διαβεβαιώσεις, η απειλή μιας λύσης τύπου Ανάν είναι όχι μόνο υπαρκτή, αλλά και πιο πιθανή παρά ποτέ.

--------------------------------------------------------------------------

-----------------------------------