Ήφαιστος Π.- Χρηματοδοτήσεις

Καθηγητής, Διεθνείς Σχέσεις-Στρατηγικές Σπουδές

Πανεπιστήμιο Πειραιώς, Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών

Η σελίδα αυτή άνοιξε στις 24 Απριλίου 2005, πρώτη επέτειο του ΟΧΙ στην Κύπρο. Θα εμπλουτίζεται συνεχώς. Για μετάβαση σε μεταγενέστερες δημοσιεύσεις στο "ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ" και για σχόλια Π. Ήφαιστου κλικ στο http://www.ifestos.edu.gr/27.htm Τόσο η παρούσα σελίδα όσο και η http://www.ifestos.edu.gr/27.htm θα εμπλουτίζονται διαρκώς με νέα σχόλια και νέα δημοσιεύματα ή ανακοινώσεις που θα φθάνουν σε εμάς. Θα καταχωρούνται, επίσης, ενδεχόμενες απαντήσεις των ενδιαφερομένων θεσμών, ινστιτούτων ή οργανισμών που θα φθάνουν σε εμάς και όλα τα σχετικά σχόλια ή ανακοινώσεις.

Ο Hedley Bull (Η Άναρχη Κοινωνία, Εκδόσεις Ποιότητα, Αθήνα 2001 σελ. 384), έγραψε ότι «η τάση πολλών διεθνολόγων σε ακαδημαϊκά κείμενα να προτείνουν «λύσεις» ή «πρακτικές συμβουλές» είναι προσέγγιση που διαφθείρει την μελέτη των διεθνών σχέσεων. Η ανάλυση των διεθνών σχέσεων, τόνισε ένας από τους σημαντικότερους ταγούς της επιστημονικής μελέτης των διεθνών σχέσεων, «είναι μια στοχαστική και όχι πρακτική άσκηση. Τέτοιες “λύσεις” προτείνονται λιγότερο επειδή είναι θεμελιωμένες και περισσότερο επειδή υπάρχει ζήτηση γι’ αυτές και επειδή είναι επικερδές εάν ικανοποιηθούν» (έμφαση δική μου). Όλοι νομίζω οι αναλυτές πρέπει να αναλογιστούν τους λόγους-αίτια του φανατισμού των απειλών κατά των κυπρίων για να αποδεχθούν το φασιστοειδές-ανελεύθερο σχέδιο Αναν

Παραθέτω εισαγωγικά, επίσης, την πιο λαμπρή ίσως περίληψη της αμερικανικής στρατηγικής η προσεκτική ανάγνωση της οποίας ερμηνεύει πολλές πτυχές των διακρατικών σχέσεων στο τρίγωνο Ελλάδα-Κύπρος-Τουρκία των τελευταίων ετών. Ερμηνεύει επίσης πλήρως το σχέδιο Αναν: “More powerful states may be in position to alter the conceptions that the weaker actors have of their own self interests, especially when economic and military power has delegitimated ideological convictions in weaker or defeated societies. The United States, for instance, pressed for a particular vision of the international society should be ordered after World War II and renewed and reinvigorated this project after the en of the Cold War. The goal was not simply to promote a particular set of objectives, but to alter how other societies conceived of their own goals. The emphasis on what Nye has called soft power engages both realist concerns about relative capabilities and constructivism’s focus on beliefs and identity”. [Katzenstein/Keohane/Krasner , International Organization, vol. 52. 4 1998 p. 673] Προσθέτω ότι κάποιοι που συμβατικά παριστάνουν τους διεθνολόγους στην Ελλάδα -και δεν διστάζουν να προσυπογράψουν ως "κριτικοί κονστρουκτιβιστές" και "νεοφιλελεύθεροι"- πριν δέκα περίπου χρόνια εξαθλίωσαν πνευματικά πολλούς ανυποψίαστους αναγνώστες όταν σε περισπούδαστες αναλύσεις που μαρτυρούν την παρακμή της διεθνολογικής σκέψης τόσο στην Ελλάδα όσο και στην υπόλοιπη Ευρώπη παρουσίασαν την "μαλακή ισχύ" ως σύμβολο της "νέας εποχής" στο πλαίσιο της οποίας η γεωοικονομία ... αντικαθιστά την γεωπολιτική. Το γεγονός βεβαίως ότι σε κάθε αξιόπιστη ανάλυση των διεθνών σχέσεων η γεωοικονομία είναι μέρος της γεωπολιτικής ανάλυσης, ασφαλώς, είναι "λεπτομέρεια" που θυσιάζεται στον βωμό της πολιτικής σκοπιμότητας που εξυπηρετεί την εγκατάλειψη ερεισμάτων από "ασθενείς" κοινωνίες στο πλαίσιο τους συνεχιζόμενου ηγεμονικού ανταγωνισμού. Συμπληρώνω ότι άναρχα, παράλογα και αντιφατικά ή αγνωστικά οι ίδιοι δεν διστάζουν παραπλανητικά να κάνουν επικλήσεις στο διεθνές δίκαιο και στα ανθρώπινα δικαιώματα (ως κάλυψη, κατά την εκτίμησή μου, του γεγονότος ότι αυτό που πραγματικά εννοούν είναι η χρήση των διεθνών θεσμών σύμφωνα με την μεταψυχροπολεμική αμερικανική ηγεμονική στρατηγική που φωτίστηκε άπλετα όταν το 2003 οι ΗΠΑ παραγκωνίζοντας τους θεσμούς συλλογικής ασφάλειας παράνομα και άνομα εκτέλεσαν την επέμβαση στο Ιράκ). Η φτώχεια της διεθνολογικής ανάλυσης καταφαίνεται πλήρως όταν λάβει υπόψη ότι νέα βιβλία και μάλιστα νεοεισερχομένων που συμμετέχουν πλέον στον χορό του ελληνικού στοχαστικού παραλογισμού, παραπέμπουν τα πιο πάνω πλήρη λαθών κείμενα ως πηγές δευτορογενούς θεμελίωσης. Τι πνευματική φτώχια! Έλεος ...

Η αμερικανική πρεσβεία δεν θέλει να μπει σε διελκυστίνδα για τις χρηματοδοτήσεις «στην παρούσα φάση που βρίσκεται το Κυπριακό και ειδικά λίγες μέρες πριν την έναρξη των απευθείας συνομιλιών», μας ενημερώνει ελληνοκυπριακή εφημερίδα, που ανέλαβε να εξηγήσει στον κυπριακό λαό ότι η αμερικανική πρεσβεία αγαπά την Κύπρο περισσότερο από τον Φιλελεύθερο και τον Μιχάλη Ιγνατίου. Μας εκπλήσσει κάθε φορά η ευκολία με την οποία μερικοί δημοσιογράφοι αναλαμβάνουν να εξηγούν στον κυπριακό λαό, πόσο καλή είναι η αμερικανική πρεσβεία και πόση φιλανθρωπία κρύβεται πίσω από τα δολάρια, που μοιράζονται στην Κύπρο όλα αυτά τα χρόνια, που μας έπνιξαν με την αγάπη και τη βοήθεια τους. Στην «παρούσα φάση» λοιπόν, ο Μιχάλης Ιγνατίου έφερε στο φως ακόμα ένα έγγραφο της αμερικανικής πρεσβείας με το οποίο αποκαλύπτει ότι για να αποφύγουν την ενημέρωση της κυπριακής κυβέρνησης για τον τρόπο που θα διοχέτευαν και τους παραλήπτες εκατομμυρίων δολαρίων, οι Αμερικανοί ήθελαν να υπαχθεί η διαχείριση σε πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών. Η αμερικανική πρεσβεία αποφάσιζε ποιος θα έπαιρνε τα χρήματα και ο επικεφαλής των Καλών Υπηρεσιών του Γ.Γ. του ΟΗΕ, τα μοίραζε στους ιθαγενείς ως ανθρωπιστική βοήθεια στα δικοινοτικά τους προγράμματα. Στο έγγραφο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, αναφέρεται απροκάλυπτα ότι : «Το μεγάλο ποσό της ετήσιας χορηγίας - 10 εκατομμύρια δολάρια ετησίως - αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό νέο εργαλείο άσκησης πολιτικής» για τις ΗΠΑ και τον ΟΗΕ. Αυτή και μόνο η αναφορά θα έπρεπε να κάνει όσους Κύπριους διατηρούν ακόμα ίχνος αξιοπρέπειας να ξεσηκωθούν και να ζητήσουν εξηγήσεις. Να απαιτήσουν να ξεκαθαρίσει μια και καλή τόσο εκ μέρους της αμερικανικής πρεσβείας όσο και εκ μέρους της κυπριακής κυβέρνησης όλο το φάσμα των χρηματοδοτήσεων και γενικά των ξένων παρεμβάσεων στην πολιτική ζωή της Κύπρου. Αντί αυτού όμως, εμφανίζονται δημοσιογράφοι, που θίγονται (τις περισσότερες φορές αδικαιολόγητα) και σπεύδουν να υπερασπιστούν την αμερικανική πρεσβεία, σε βαθμό που σε κάνουν να διερωτάσαι τι διάολο συμβαίνει μαζί τους. Αντί να θίγονται οι Αμερικανοί και να προσπαθούν να σκεπάσουν τα βρόμικα παιχνίδια τους, θίγονται Ελληνοκύπριοι δημοσιογράφοι, οι οποίοι μανιωδώς (αρωστημένα) αγωνίζονται να πλήξουν την επαγγελματική ακεραιότητα του Μιχάλη, με υπονοούμενα για τις πολιτικές του θέσεις. Δεν σκέφτονται ότι αποδεδειγμένα πια και με δημοσιογραφικές επιτυχίες, όχι με δημοσιογραφικές λουβάνες, αν έλειπε ο Μιχάλης από την Ουάσιγκτον θα γνωρίζαμε πολύ λιγότερα, ελάχιστα, από όσα παρασκήνια παίζονται σε βάρος μας όλα αυτά τα τελευταία χρόνια. Αλλά, ακόμα κι αν θέλουν να υποβαθμίσουν τα αμερικανικά έγγραφα, ποια άλλη μαρτυρία χρειάζονται από αυτήν που έκανε ο ίδιος ο επικεφαλής του Τμήματος Δημοσίων Υποθέσεων της αμερικανικής πρεσβείας στη Λευκωσία, Τομ Μίλερ, ο οποίος σε συνέντευξη στην Άννη Χαραλάμπους, στον Φιλελεύθερο (8 Ιουνίου 2008) είπε χωρίς περιστροφές ότι «αν δεν ήταν και τα δικοινοτικά προγράμματα το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος του 2004 θα ήταν 90% υπέρ του ΟΧΙ». Δηλαδή, σε ποια άλλη ευρωπαϊκή χώρα θα τους έλεγαν κατάμουτρα οι Αμερικανοί ότι παρενέβησαν και επηρέασαν την ελεύθερη βούληση του λαού και αντί να αισθάνονται προσβεβλημένοι, σπεύδουν να υποβάλλουν τα σέβη τους σ΄ αυτούς που τους πατρονάρουν;

Μιχάλη Ιγνατίου, http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11378&subid=2&tag=8777&pubid=1370668

Συγκλονιστικά στοιχεία, μέσα από επίσημα ντοκουμέντα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ που φέρνει στο φως το «Εθνος της Κυριακής», αποκαλύπτουν πώς οι ΗΠΑ χρηματοδότησαν αδρά την επιχείρηση «ναι» στο Σχέδιο Ανάν για την Κύπρο.

«E» 3/8

Από το 1997 και με περίπου 10 εκατ. δολάρια ετησίως, μέσω Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων που εμφανίζονταν και εξαφανίζονταν με τρόπο... μαγικό, η Ουάσιγκτον προσπάθησε να αλλάξει τα δεδομένα στη Μεγαλόνησο. Το μέγεθος της αμερικανικής επιχείρησης δύσκολα μπορεί να υπολογιστεί. Οσα αποκαλύπτουμε σήμερα αποτελούν απλώς την κορυφή του παγόβουνου, αφού πλήθος στοιχείων και επίσημων εγγράφων παραμένουν «δεσμευμένα» από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

«Η (Αμερικανική) Μόνιμη Αντιπροσωπεία (στον ΟΗΕ) θα πρέπει να εξηγήσει με σαφήνεια (στον κ. Πρέντεργκαστ) ότι το μεγάλο ποσό της ετήσιας χορηγίας (των ΗΠΑ) -10 εκατ. δολάρια ετησίως- αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό νέο εργαλείο άσκησης πολιτικής (στο νησί) για την προσπάθεια του ΟΗΕ και των Ην. Πολιτειών να προωθήσουν τη λύση του προβλήματος της Κύπρου».

Αυτό αναφέρεται σε εμπιστευτικό τηλεγράφημα του Αμερικανού πρέσβη στη Λευκωσία προς τον υπουργό Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών και τις Μόνιμες Αντιπροσωπείες στα Ηνωμένα Εθνη (Νέα Υόρκη και Γενεύη) και με το οποίο περιγράφεται λεπτομερώς το σχέδιο που μετέτρεψε εκατομμύρια δολάρια της αμερικανικής βοήθειας σε μοχλό πολιτικής πίεσης -ο οποίος ανδρώθηκε ιδιαίτερα την περίοδο πριν από την τελική κατασκευή του σχεδίου Ανάν.

Οι ΗΠΑ με 10 εκατ. δολάρια κάθε χρόνο, από το 1997, απροκάλυπτα χρηματοδότησαν τις προσπάθειες των Ηνωμένων Εθνών, συμπεριλαμβανομένου του αντιδημοκρατικού σχεδίου Ανάν. Μέσω ΜΚΟ, που ξεφύτρωναν «σαν μανιτάρια», έρρεαν τα τεράστια ποσά της «πολιτικής μίζας», προκειμένου να κυριαρχήσει στη Μεγαλόνησο το πολυπόθητο από τη Δύση «ναι».

Πήραν και δανεικά το 2004
Τέτοια ήταν η αμερικανική γαλαντομία, που λίγες εβδομάδες πριν από το δημοψήφισμα του Απριλίου 2004, το ποσό της βοήθειας εξαντλήθηκε και χρειάστηκε να δοθούν κι άλλα «δανεικά» από διάφορα αμερικανικά Προγράμματα Βοήθειας. Η αποκάλυψη σήμερα από το «Εθνος της Κυριακής» του συγκεκριμένου τηλεγραφήματος αποτελεί την κορυφή του παγόβουνου, καθώς αναμένεται κυριολεκτικά χιονοστιβάδα αποκαλύψεων αφ ης στιγμής η Ουάσιγκτον αποφασίσει να αποχαρακτηρίσει ογκώδεις φακέλους, από τους οποίους περιγράφεται η τρομακτική σε έκταση αμερικανική επιχείρηση υποστήριξης των προσπαθειών των Ην. Εθνών συμπεριλαμβανομένης της αποδοχής του σχεδίου Ανάν.

Το εμπιστευτικό τηλεγράφημα, που παραδόθηκε αποχαρακτηρισμένο (unclassified) στο «Εθνος της Κυριακής», είναι μέρος εκατοντάδων απόρρητων εγγράφων, τα οποία αναφέρονται με λεπτομέρειες στους στόχους του περίφημου Δικοινοτικού Προγράμματος Βοήθειας της αμερικανικής USAID, όπως και στους αποδέκτες των χρημάτων. Τα έγγραφα υπογράφονται από τους πρέσβεις Κένεθ Μπριλ και Μάικλ Κλόσον και παραμένουν και σήμερα απόρρητα. Σε ένα από αυτά ο κ. Κλόσον καταγράφει την ενδιαφέρουσα συζήτησή του με «αρχηγό Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης» (NGO leader). Ο κατάλογος των ατόμων που αποδέχθηκαν οικονομική ενίσχυση μέσω Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (MKO-NGO), οι οποίες από το 1997 ξεφυτρώνουν στην Κύπρο σαν τα μανιτάρια, παραμένει απόρρητος, αν και ο γενικός γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, που προσφέρει ακόμα ασυλία στην USAID, έχει δικαίωμα να τον δημοσιοποιήσει. Μέχρι σήμερα δεν το έχει πράξει. Η επιμονή των Αμερικανών να νομιμοποιηθεί ο απόρρητος χαρακτήρας της διανομής των κονδυλίων τους, προκάλεσε δικαιολογημένα ερωτήματα, τα οποία εξέφρασαν επίμονα και επανειλημμένα Ελληνοκύπριοι κρατικοί αξιωματούχοι στους Αμερικανούς, από το 1998, όταν άρχισε να λειτουργεί ο μηχανισμός, μέχρι σήμερα. Συγκεκριμένα, στις συζητήσεις με τους Αμερικανούς, όπως περιγράφονται σε έγγραφα, έθεσαν τα εξής δεδομένα:

Πρώτον: Η υπαγωγή του προγράμματος υπό τον ΟΗΕ δείχνει ότι η Ουάσιγκτον επιδιώκει ουσιαστικά να ξεπλύνει μέσω του Διεθνούς Οργανισμού τις όποιες οικονομικές ενισχύσεις στην Κύπρο. «Εάν», υποστήριξαν, «όλα ήταν τόσο αθώα, δεν υπήρχε κανένας λόγος παράκαμψης της επίσημης και νόμιμης κυβέρνησης» του νησιού.

Δεύτερον: Τόνισαν ότι συγχρόνως τίθεται το μεγάλο ερώτημα της οικονομικής ενίσχυσης MKO-NGO, οι οποίες εξαφανίζονταν το ίδιο ξαφνικά όπως εμφανίζονταν για προώθηση συγκεκριμένων στόχων. Υπογραμμίστηκε ως θέση-απάντηση στην αμερικανική άρνηση για διαφάνεια ότι «η επίλυση του Κυπριακού μπορεί να ακούγεται ως κοινά αποδεκτός στόχος, αλλά, όπως αποδείχθηκε (το 2004), είναι εντελώς διαφορετικό πράγμα, όταν προωθείται συγκεκριμένη μορφή λύσης, με την οποία διαφωνεί η συντριπτική πλειοψηφία στη μία πλευρά».

Τρίτον: Ισχυρίστηκαν ότι το ζήτημα των χρηματοδοτήσεων δημιουργεί έτσι προϋποθέσεις άμεσης και μη νόμιμης παρέμβασης διά της δημιουργίας μηχανισμών και επιρροής για την προώθηση του συγκεκριμένου στόχου και του συγκεκριμένου σχεδίου λύσης, όπως προέβλεπε το κείμενο του Κόφι Ανάν.

Η αμερικανική πρεσβεία έδρασε άμεσα για να εξασφαλίσει το απόρρητο μέσω του ΟΗΕ, όταν πληροφορήθηκε ότι μέλη τής τότε κυβέρνησης του Γλαύκου Κληρίδη, που αποφάσισαν να δράσουν «εθνικά», έχοντας το μυαλό τους στις επερχόμενες προεδρικές εκλογές, ενημερώθηκαν ότι ο τρόπος διάθεσης των αμερικανικών χρημάτων ήταν παράνομος.

Στο τέλος Φεβρουαρίου του 1997, ο τότε υπουργός Εξωτερικών, Αλέκος Μιχαηλίδης, ο οποίος λίγες ημέρες μετά παραιτήθηκε υπό την πίεση του Γλαύκου Κληρίδη, διαμαρτυρήθηκε επίσημα στον Αμερικανό πρέσβη.

Ο κ. Μπριλ, σε συνεννόηση με την Ουάσιγκτον και τον αντιπρόσωπο του ΟΗΕ, Γκουστάβ Φεϊσέλ, σχεδίασε τη νομιμοποίηση της αμερικανικής βοήθειας και τη μετατροπή της σε πολιτικό όπλο, θέτοντας όλο το ποσό υπό τη δικαιοδοσία του κ. Φεϊσέλ και στη συνέχεια υπό τον Αλβάρο ντε Σότο.

Η παράκαμψη της κυβέρνησης και τα... ψιλά του κου Πρέσβη

Στο τηλεγράφημα, που δημοσιεύει σήμερα το «Εθνος της Κυριακής» και υπογράφει ο πρέσβης Μπριλ, αποκαλύπτεται το παρασκήνιο της δημιουργίας ενός μηχανισμού, υπό την ομπρέλα του ΟΗΕ, έτσι ώστε να απαγορεύεται στην αρμόδια κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας να πληροφορείται τον τρόπο διάθεσης των χρημάτων και τους αποδέκτες των αμερικανικών δολαρίων.

Η λειτουργία του μηχανισμού διάθεσης της αμερικανικής οικονομικής βοήθειας ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 1998 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα, χωρίς να έχει απολύτως κανένα δικαίωμα η Λευκωσία να ζητήσει ενημέρωση, ένα γεγονός που ανάγκασε τον σημερινό Πρόεδρο του νησιού να ζητήσει τον περασμένο Ιούνιο να τερματιστεί πάραυτα η πρακτική αυτή. Παράλληλα με το πρόγραμμα αυτό αποδεικνύεται από αμερικανικά έγγραφα ότι συνεχίστηκε μέχρι και τον Ιούνιο του 2004 η διάθεση χρημάτων μέσω ενός άλλου ταμείου, που ελέγχεται αποκλειστικά από τον εκάστοτε Αμερικανό πρέσβη. Το ταμείο αυτό χορηγεί κονδύλια μέχρι του ποσού των 10 χιλιάδων δολαρίων, για να αποφεύγονται προβλήματα με την αμερικανική εφορία (IRS), αλλά και ο κίνδυνος αποκάλυψης των ονομάτων των αποδεκτών.

Το αποκαλυπτικό τηλεγράφημα για το σχέδιο των ΑμερικανώνΤο κείμενο του τηλεγραφήματος ακολουθεί:

Προς: Αμερικανική Μόνιμη Αντιπροσωπεία ΟΗΕ Νέα Υόρκη - Προτεραιότητα

Υπουργό Εξωτερικών Ουάσιγκτον - Προτεραιότητα 4092

Αμερικανική Μόνιμη Αντιπροσωπεία στη Γενεύη - Εμπιστευτικό

Κοινοποιείται στην USAID/ENI (στους Β. Turner-L. Libanati)

Επίσης: Στο τμήμα για την Ευρώπη/SΕ, στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία των ΗΠΑ στον ΟΗΕ για τους Palmer, Hume/Wood, στη Γενεύη για W.R. Brownfield

Θέμα: Αιτούμεθα βοηθείας για να πείσουμε τα Ηνωμένα Εθνη να αναλάβουν το Πρόγραμμα Αρωγής για την Κύπρο

1. Το παρόν έγγραφο είναι μήνυμα για δράση (This is an action message). Βλέπε Παραγράφους 3 και 7.

2. (C) Περίληψη και αίτηση για δράση: Ο ύπατος αρμοστής των Ηνωμένων Εθνών για τους πρόσφυγες (UNHCR), ο οποίος είναι και ο αποδέκτης (grantee) των 10 εκατομμυρίων δολαρίων της αμερικανικής εξωτερικής βοήθειας προς την Κύπρο επί 22 χρόνια, αποφάσισε να αποσυρθεί στα τέλη του 1997.

Για πολιτικούς λόγους, που αφορούν αποκλειστικά την Κύπρο, το Δικοινοτικό Πρόγραμμα Βοηθείας (Bicommunal Aid Program) δεν μπορεί να υπάρξει εκτός της ομπρέλας του ΟΗΕ. Η μοναδική υπηρεσία του ΟΗΕ, ικανή να αναλάβει αυτό το έργο είναι το Γραφείο Αποστολής Καλών Υπηρεσιών του γενικού γραμματέα στη Κύπρο, το οποίο δεν είναι διαπιστευμένο στην κυβέρνηση της Κύπρου και επομένως μπορεί να κινείται και να λειτουργεί ελεύθερα και στις δύο πλευρές του νησιού.

(Ακολουθεί λογοκριμένο κείμενο 11 γραμμών, το οποίο -σύμφωνα με διπλωματική πηγή που συνεργάστηκε με το «Εθνος της Κυριακής»- αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι τα αμερικανικά δολάρια πρέπει να διοχετεύονται στην Κύπρο μέσω των υπηρεσιών του ΟΗΕ, για να μη δικαιούται η τότε κυβέρνηση του Γλαύκου Κληρίδη να ελέγχει τον τρόπο διάθεσης και τους αποδέκτες. Παρά τις προσπάθειες ερευνητών και δημοσιογράφων, το κείμενο της παραγράφου παραμένει μέχρι σήμερα απόρρητο).

3. (C) Περίληψη του αιτήματος για δράση: Ζητούμε όπως η (Αμερικανική) Μόνιμη Αντιπροσωπεία (των ΗΠΑ στον ΟΗΕ) συναντηθεί με τον αναπληρωτή γενικό γραμματέα για Πολιτικές Υποθέσεις πρέσβη Prendergast ή με τον John Renniger, επικεφαλής της Διεύθυνσης Ευρώπης, την εβδομάδα τις 31ης Μαρτίου για να απαιτήσει τη σύμφωνη γνώμη τους, ούτως ώστε να μετατεθούν οι ευθύνες για την υλοποίηση του Προγράμματος Βοηθείας στο γραφείο του Φέισελ. Τα σημεία που θα χρησιμοποιήσουν (οι Αμερικανοί διπλωμάτες) στη συνομιλία μαζί τους (με τους αξιωματούχους του ΟΗΕ) θα τα βρείτε στην παράγραφο 7. Η (Αμερικανική) Μόνιμη Αντιπροσωπεία θα πρέπει να σημειώσει το μοναδικό ταίριασμα μεταξύ των στόχων του Δικοινοτικού Προγράμματος Βοηθείας -για να αναπτυχθούν δικοινοτικοί δεσμοί που θα βοηθήσουν την πολιτική διευθέτηση στο νησί- και της Αποστολής των Καλών Υπηρεσιών του ΟΗΕ στην Κύπρο.

Η (Αμερικανική) Μόνιμη Αντιπροσωπεία θα πρέπει επίσης να εξηγήσει με σαφήνεια ότι το μεγάλο ποσό της ετήσιας χορηγίας -10 εκατ. δολάρια ετησίως- αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό νέο εργαλείο άσκησης πολιτικής για την προσπάθεια του ΟΗΕ και των Ην. Πολιτειών να προωθήσουν τη λύση του προβλήματος της Κύπρου. Η Αμερικανική Μόνιμη Αντιπροσωπεία στον ΟΗΕ θα πρέπει να έχει υπόψη της ότι πρέπει να έχει καταλήξει σε μια συμφωνία και να υπογραφεί η επιχορήγηση, μέχρι την 30ή Σεπτεμβρίου 1997 (τέλος Περίληψης και Αίτησης για Δράση).

4. (C) Η Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ στην Κύπρο (UNHCR) κατάφερε να κάνει πραγματικότητα το Πρόγραμμα Βοηθείας στην Κύπρο, όταν αυτό πρωτοξεκίνησε ως ανθρωπιστική βοήθεια, το 1975. Παρόλο που το πρόγραμμα, εδώ και καιρό, δεν αναζητά τη συγκεκριμένη εξειδίκευση της Υπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ, γεγονός παραμένει ότι (η Αρμοστεία του ΟΗΕ) είναι εγκεκριμένη (αναγνωρισμένη) από τον τοπικό Ερυθρό Σταυρό και όχι από την κυβέρνηση της Κύπρου.

Εξαιτίας αυτής της ιδιαιτερότητας, μπορεί να διευκολύνει τις δικοινοτικές επαφές και να αναπτύξει δραστηριότητες, που είναι και ο πρώτος στόχος του Προγράμματος Βοηθείας σήμερα. Ετσι λοιπόν η Αρμοστεία του ΟΗΕ παρέμεινε στη Κύπρο για να αναλάβει μια ουσιώδη αναπτυξιακή δραστηριότητα (σχετικά με το περιβάλλον, την υγεία, την αστική επανένταξη), όχι με το πρόγραμμα για τους πρόσφυγες, κατόπιν αιτήσεώς μας (not refugee program at our request). Παραθέτοντας (ως δικαιολογία) την παγκόσμια μείωση των πόρων, την εξυγίανση των θεσμών και την έλλειψη γνώσεων σε ό,τι αφορά αναπτυξιακά θέματα, η Αρμοστεία του ΟΗΕ στην Κύπρο αποφάσισε να σταματήσει να διοικεί και να υλοποιεί το (αμερικανικό) Πρόγραμμα Βοηθείας, στο τέλος του 1997.

Τα «μυστικά» της λογοκρισίας
Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ προστατεύει προς το παρόν τους αποδέκτες, όμως έρχονται άλλα 577 έγγραφα

5. (C) Προκειμένου να συνεχίσουμε το Δικοινοτικό Πρόγραμμα Βοηθείας (στην Κύπρο), το οποίο χαίρει ισχυρής υποστήριξης από το Κογκρέσο, προσεγγίσαμε τον ειδικό αντιπρόσωπο του Γενικού Γραμματέα Γκουστάβ Φέισελ, για να διαπιστώσουμε κατά πόσο θα υποστήριζε τη μεταβίβαση από την UNHCR στην Αποστολή των Καλών Υπηρεσιών (του Γ.Γ. του ΟΗΕ), της υπευθυνότητας υλοποίησης (του Προγράμματος Βοηθείας). Το Γραφείο της Αποστολής Καλών Υπηρεσιών είναι ο μοναδικός οργανισμός που μπορεί να αναλάβει το Πρόγραμμα, δεδομένου ότι -όπως και η Υπατη Αρμοστεία στην Κύπρο- δεν λογοδοτεί στην κυβέρνηση της Κύπρου. Αυτό δίνει στον Φέισελ και στους συνεργάτες του τη δυνατότητα να εργάζονται ελεύθερα και έτσι να γίνουν αποδεκτοί και στα δύο μέρη του νησιού. Οι υπόλοιποι οργανισμοί του ΟΗΕ, καθώς επίσης και οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (NGOs) πρέπει να διαπιστευθούν ή να εγγραφούν στην κυβέρνηση της Κύπρου για να μπορέσουν να εργαστούν σε διάφορες αποστολές εδώ... Αυτό όμως θα σήμαινε ότι θα αποκλειόταν η αποδοχή τους από τις τουρκοκυπριακές αρχές. (Παραλείπεται η παράγραφος 6 του τηλεγραφήματος, η οποία έχει υποστεί λογοκρισία. Σύμφωνα με διπλωματική πηγή, που συνεργάστηκε με το «Εθνος της Κυριακής», στην παράγραφο αυτή τονίζεται η ζωτικής σημασίας -για τους Αμερικανούς- ιδιαιτερότητα της Αποστολής των Καλών Υπηρεσιών του Γ.Γ. του ΟΗΕ, η οποία δεν υπόκειται σε ελέγχους της κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική η δυνατότητα της Αποστολής Καλών Υπηρεσιών, να μην ενημερώνει την κυπριακή κυβέρνηση για τα οικονομικά της. Παρά τις προσπάθειες ερευνητών και δημοσιογράφων, το κείμενο της παραγράφου παραμένει μέχρι σήμερα απόρρητο).

6. (C) Αίτηση για Δράση: Η διαδικασία μεταφοράς (του Προγράμματος Βοηθείας) υπό νέα διεύθυνση (new manager) απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή με τον χαρακτήρα του επείγοντος, επειδή η USAID πρέπει οπωσδήποτε να δώσει δεσμευτική υπόσχεση όχι αργότερα της 30ής Σεπτεμβρίου 1997 (πρόκειται για τα χρήματα του οικονομικού έτους 1996). Εξαιτίας αυτού του χρονικού εμποδίου είναι υψίστης σημασίας να κλείσουμε τη συμφωνία με τον ΟΗΕ το συντομότερο δυνατόν τη διεύθυνση (management) του Προγράμματος στην Αποστολή Καλών Υπηρεσιών (του Γ.Γ. του ΟΗΕ). Μια ομάδα τεχνικών απ την USAID θα φτάσει στο νησί στις 2 Απριλίου, προκειμένου να ξεκινήσει συζητήσεις με τον Φέισελ για τη τακτοποίηση των λογιστικών και άλλων λεπτομερειών σχετικά με την εξόφληση και τη μετάβαση στη νέα διοίκηση.

Προτείνουμε όπως η Αμερικανική Μόνιμη Αντιπροσωπεία στον ΟΗΕ αναζητήσει ένα θετικό σήμα από την έδρα του ΟΗΕ όσο το δυνατόν συντομότερα, ούτως ώστε η ομάδα της USAID μας να μπορέσει να πάει από την Κύπρο στη Νέα Υόρκη για να ξεκαθαρίσει κάποιες λεπτομέρειες μέχρι τη προθεσμία της 30ής Σεπτεμβρίου. Συμφωνήσαμε με τον Φέισελ να διευθετήσουμε στις αρχές της επόμενης εβδομάδας μια συνάντηση μεταξύ της Αμερικανικής Μόνιμης Αντιπροσωπείας στον ΟΗΕ και της Πολιτικής Διεύθυνσης του ΟΗΕ. Θα είναι πολύ κρίσιμη για να προχωρήσει μπροστά η διαδικασία. Θα το εκτιμούσαμε πολύ, εάν η Αμερικανική Μόνιμη Αντιπροσωπεία στον ΟΗΕ πραγματοποιούσε μια συνάντηση και μας ενημέρωνε για το αποτέλεσμα. Στη συνέχεια, εμείς θα εργαστούμε με την ομάδα της USAID για να διευθετηθεί μια συνάντηση στη Νέα Υόρκη.

7. (C) Εδώ ξεκινούν τα σημεία συζήτησης στη συνάντηση με τον ΟΗΕ:

- Η Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες μας έχει ειδοποιήσει ότι θα αποσυρθεί απ τη διοίκηση και την εφαρμογή του Δικοινοτικού Προγράμματος Βοηθείας στην Κύπρο μέχρι το τέλος αυτής της χρονιάς.

- Πιστεύουμε ότι το Δικοινοτικό Πρόγραμμα θα είναι αποτελεσματικό, μόνο εάν μπορεί να λειτουργεί κάτω από τη σημαία του ΟΗΕ.

- Δεδομένης της ανάγκης ότι ο διευθυντής του Προγράμματος πρέπει να μπορεί να εργαστεί και στις δύο πλευρές του νησιού, η Αποστολή του Γραφείου Καλών Υπηρεσιών του Γενικού Γραμματέα στην Κύπρο είναι ο πλέον κατάλληλος οργανισμός για την εφαρμογή του Προγράμματος Βοηθείας.

- Η Πρεσβεία μας έχει πλησιάσει το προσωπικό των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο σχετικά με το θέμα αυτό. Μια ομάδα της USAID θα είναι στην Κύπρο από τις 2 μέχρι τις 9 Απριλίου για να συζητήσει τις λογιστικές λεπτομέρειες, καθώς και άλλες ουσιαστικές λεπτομέρειες σχετικά με τη συμφωνία επιχορήγησης.

- Να εισηγηθείτε όπως η ομάδα της USAID συναντηθεί με το αρμόδιο προσωπικό στη Νέα Υόρκη μετά την επίσκεψη στην Κύπρο.

- Πρέπει να κινηθούμε γρήγορα, καθώς όλες οι εκκρεμότητες θα πρέπει να διευθετηθούν το αργότερο μέχρι την 30ή Σεπτεμβρίου.

- Το Πρόγραμμα Βοηθείας είναι ένα σημαντικό εργαλείο άσκησης πολιτικής στη κοινή μας προσπάθεια να προωθήσουμε μια δικοινοτική κατανόηση και να καταλήξουμε σε μια πολιτική διευθέτηση. Ελπίζω ότι μπορούμε να υπολογίζουμε στη βοήθειά σας σε αυτή τη νέα διευθέτηση.

- Υπάρχει σημαντική υποστήριξη απ το Κογκρέσο γι αυτό το πρόγραμμα.

e-reporter, http://orfni.blogspot.com/2008/07/dollars.html
ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ
Η πρώτη σύγκρουση μεταξύ της Λευκωσίας και της Ουάσιγκτον, από την εκλογή του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια, σημειώθηκε τον περασμένο μήνα, με αφορμή τα εκατομμύρια που ξοδεύει ανεξέλεγκτα η USAID (United States Agency for International Development) στο νησί, χωρίς να δίνει λογαριασμό στην κυβέρνηση της Κύπρου, όπως είναι υποχρεωμένη από το αμερικανικό Κογκρέσο, που εγκρίνει τα κονδύλια.
Η διαμάχη ξεκίνησε από μία «αθώα» υποτίθεται πρωτοβουλία των «ανθρώπων» της USAID στην Κύπρο, που εξόργισε τους αρμοδίους κυβερνητικούς παράγοντες, και η οποία αφορούσε την αναστήλωση μίας εκκλησίας στα κατεχόμενα εδάφη της νήσου. Στη συνέχεια, οι Αμερικανοί προκήρυξαν μία θέση διευθυντή «στην τουρκική Κύπρο», όπως σημείωνε η ανακοίνωσή τους, με αποτέλεσμα «να ξεχειλίσει το ποτήρι», όπως τόνισε στο «Εθνος της Κυριακής» κυβερνητική πηγή της Λευκωσίας.
Με εντολή του κ. Χριστόφια, εστάλη αυστηρή επιστολή στον Αμερικανό πρέσβη στην Λευκωσία, Ρόναλντ Σλίκερ, από τον οποίο απαιτούνται άμεσα εξηγήσεις. Το «ΕτΚ» πληροφορήθηκε ότι ο πρέσβης απέστελε πάραυτα την επιστολή στην Ουάσιγκτον, υπόψιν της υπουργού Εξωτερικών, Κοντολίζα Ράϊς και της Διεύθυνσης Νότιας Ευρώπης.
Για να προλάβει δυσάρεστες καταστάσεις, όπως αυτές που σημειώθηκαν πριν από το δημοψήφισμα, όταν με υπαιτιότητα της Ουάσιγκτον αφέθηκαν να αιωρούνται κατηγορίες για χρηματισμό εναντίον Κυπρίων πολιτών, υπογραμμίζεται στην επιστολή η ανάγκη υπογραφής Συμφωνίας Συναντίληψης, η οποία θα υποχρεώνει την USAID να ενημερώνει την κυπριακή κυβέρνηση για τον τρόπο διάθεσης εκατομμυρίων δολαρίων, ιδιαίτερα όσον αφορά τους αποδέκτες των χρημάτων. Η αμερικανική κυβέρνηση αρνήθηκε επανηλειμμένα να υπογράψει αυτή τη συμφωνία, όπως είναι υποχρεωμένη και δεσμευμένη με νόμο που ψήφισε το Κογκρέσο.
Στην επιστολή, αποκαλύπτεται μία τροπολογία, που «πέρασε» από το Κογκρέσο, και διατηρήθηκε μέχρι τώρα μυστική, για την υποχρέωση του Στέϊτ Ντιπάρτμεντ να παραδώσει στην Βουλή και τη Γερουσία τους αποδέκτες αμερικανικών χρημάτων που εστάλησαν κατά καιρούς στην Κύπρο.

Ο κατάλογος αυτός δεν έχει αποσταλεί ακόμα από το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών, κατά παράβαση του σχετικού νόμου.

Το Κογκρέσο απαίτησε επίσης να λάβει κατάλογο με τα έργα που έγιναν, ενώ ζητά και εξηγήσεις για τον ρόλο που αυτά (τα έργα) έπαιξαν στην επανένωση της Κύπρου. Σύμφωνα με πληροφορίες, το Κογκρέσο ζητά αναλυτικό λογαριασμό για ποσά που ξεπερνούν τα 100 εκατομμύρια δολάρια.
Σημειώνεται ότι η USAID απάντησε πρόσφατα σε αιτήματα ερευνητών, που ενδιαφέρθηκαν για τον τρόπο διάθεσης των κονδυλίων της στην Κύπρο, λέγοντας ότι δεν διέθεσε χρήματα στο νησί, ενώ –την ίδια στιγμή- στην ιστοσελίδα της υπερηφανεύεται ότι έγιναν πολλά έργα με αμερικανικά δολάρια.

Η USAID θεωρεί υπεύθυνη την UNOPS για την διάθεση των κονδυλίων, επιρρίπτοντας σ’ αυτήν την ευθύνη για τυχόν παρατυπίες. Από το 1997 μέχρι το 2004, η αμερικανική κυβέρνηση έθεσε τον πακτωλό δολαρίων που διέθεσε για «την επανένωση της Κύπρου», υπό την αιγίδα των Ην. Εθνών, καθώς, με τον τρόπο αυτό, καθιστούσε απαγορευτική κάθε ενημέρωση της κυπριακής κυβέρνησης. Σε απόρρητο έγγραφο της αμερικανικής πρεσβείας στην Λευκωσία, περιγράφεται η απαράδεκτη μεθόδευση, όπως και ο εξαναγκασμός του πρώην βοηθού γενικού γραμματέα του ΟΗΕ, Κιέραν Πρέτεργκαστ, να αποδεχθεί τον διακανονισμό, με τρόπο ώστε να νομιμοποιείται η χορήγηση των κονδυλίων.
Στην επιστολή, ημερομηνίας 12 Ιουνίου 2008, που έστειλε το κυπριακό υπουργείο των Εξωτερικών στον κ. Σλίκερ, αναφέρονται τα εξής:
Θέμα: USAID
Σ

ας γράφω αναφορικά με πληροφορία που λάβαμε σχετικά με δύο προγράμματα που επιχορηγούνται από την USAID στη Κύπρο. Συγκεκριμένα:
1). Το Τμήμα Αρχαιοτήτων εξέφρασε τη δυσαρέσκεια του σχετικά με τις οικοδομικές εργασίες που γίνονται στην ιστορική Εκκλησία των Αγίων Πέτρου και Παύλου στην Αμμόχωστο και επιχορηγούνται απ’ το σχέδιο “Save” της USAID. Ούτε το Τμήμα Αρχαιοτήτων, ούτε το υπουργείο Εξωτερικών διαβουλεύθησαν ή ενημερώθησαν για τα σχέδια αυτά πριν ξεκινήσουν, δεν έλαβαν καν πληροφόρηση για τις οικοδομικές εργασίες. Για την ακρίβεια, το Τμήμα Αρχαιοτήτων ενημέρωσε το υπουργείο Εξωτερικών αφού το πληροφορήθηκε από τα επισυναπτόμενα δημοσιεύματα του Τύπου.
2). Η κήρυξη θέσης εργασίας (επισύναψη 2) για την θέση του Διευθυντή της Ακαδημίας Επιμορφωτικής Ανάπτυξης, «που στοχεύει στην υποστήριξη μιας υπεύθυνης οικονομικής ανάπτυξης στη Τουρκική Κύπρο». Πέρα απ’ την απαράδεκτη ωρολογία που χρησιμοποιήθηκε, διερωτάται κανείς αν το συγκεκριμένο αυτό πρόγραμμα είναι στην ίδια γραμμή με τους στόχους της USAID όσον αφορά στην «επανένωση του νησιού» και στη προώθηση ειρήνης και συνεργασίας μεταξύ των δύο κοινοτήτων.
Δυστυχώς, η συνάντηση στο υπουργείο Εξωτερικών στη Λευκωσία με τους αντιπροσώπους της USAID, στις 11 Δεκεμβρίου του 2007 δεν απέδωσε ουσιώδεις διαβουλεύσεις με τη Κυβέρνηση της Κύπρου. Η Κυβέρνηση της Κύπρου αδυνατεί να ενημερώσει την Αμερικανική Πρεσβεία στη Λευκωσία δεδομένου οτι δεν έχει λάβει καμία σημαντική πληροφορία, ούτε κατά τη διάρκεια της συνάντησης, ούτε και μετά απ’ αυτήν. Περιμένουμε κάποιες διευκρινήσεις σχετικά με τα θέματα που συζητήθησαν τότε, ώστε να αποφύγουμε παρόμοιες καταστάσεις όπου ενημερωνόμαστε για τις δραστηριότητες της USAID στις κατεχόμενες περιοχές μέσω δημοσιευμάτων του Τύπου, όπως στη περίπτωση των οικοδομικών εργασιών στην ιστορική εκκλησία των Αγ. Πέτρου και Παύλου
Σε εκείνη τη συνάντηση είχαμε επιμείνει να καταλήξουμε σε ένα Μνημόνιο Συναντίληψης με την USAID προκειμένου να προωθήσουμε τον μηχανισμό ώστε οι διαβουλεύσεις μας να είναι πιο ουσιώδεις. Δυστυχώς, η USAID απέρριψε την ιδέα, λέγοντας οτι ένα τέτοιο Μνημόνιο Συναντίληψης θα προκαλούσε δυσανασχέτηση και θα καθυστερούσε τα προγράμματα.
Παρ’ όλα αυτά, η Κυβέρνηση της Κύπρου ελπίζει ακόμα οτι ένα Μνημόνιο Συναντίληψης μπορεί να επιτευχθεί στο άμεσο μέλλον με την USAID. Ένα μνημόνιο που θα κάνει δυνατή τη διαφάνεια και τη σωστή διαβούλευση, και την εξασφάλιση οτι τα προγράμματα αυτά όντως «στοχεύουν στην επανασύνδεση του νησιού και είναι σχεδιασμένα ώστε να μειώσουν την ένταση και να προωθήσουν την ειρήνη και την συνεργασία μεταξύ των δύο κοινοτήτων της Κύπρου».
Είναι σημαντικό να υπογραμμίσουμε την ανάγκη ώστε όλες αυτές οι διαβουλεύσεις να λαμβάνουν χώρα απ’ το αρχικό στάδιο. Μια τέτοια συζήτηση θα βοηθήσει να αποφύγουμε να συμπέσουμε με προγράμματα που επιχορηγούνται απ’ την Ευρωπαϊκή Ένωση, την European Economic Area, και από άλλες χώρες ή παγκόσμιους οργανισμούς.
Οι Τεχνικές επιτροπές που καθιερώθηκαν μετα τις Συμφωνίες της 8ης Ιουλίου 2006 και της 21ης Μαρτίου 2008 μεταξύ των ηγετών των δύο κοινοτήτων, σκοπεύουν να συζητήσουν καθημερινά προβλήματα των ανθρώπων. Τα προγράμματα της USAID «στοχεύουν στην επανασύνδεση του νησιού και είναι σχεδιασμένα ώστε να μειώσουν την ένταση και να προωθήσουν την ειρήνη και συνεργασία μεταξύ των δύο κοινοτήτων της Κύπρου». Άρα λοιπόν, δεδομένου και της ευαίσθητης περιόδου στην οποία βρίσκονται οι διαπραγματεύσεις, η ανάγκη για διαβουλεύσεις και διαφάνεια είναι ακόμα πιο σημαντική προκειμένου να εξασφαλίσουμε οτι οι τεχνικές επιτροπές θα συζητήσουν θέματα εν πληρη γνώση του τι συμβαίνει στο έδαφος. Τα μελλοντικά προγράμματα της USAID ή αυτά τα οποία εφαρμόζονται αυτή τη στιγμή, μπορεί να επηρεάσουν θέματα τα οποία θα συζητηθούν και θα διαπραγματευτούν στο άμεσο μέλλον. Για το λόγο αυτό, οι δραστηριότητες της USAID δεν πρέπει να προκαταλαμβάνουν το αποτέλεσμα καμίας διαπραγματεύσης του Κυπριακού ζητήματος.
Επιπλέον, τα προγράμματα της USAID δεν πρέπει να δημιουργούν ούτε να στηρίζουν πολιτικά ιδρύματα ή δραστηριότητες της παράνομης και εξαρτημένης τοπικής διοίκησης της Τουρκίας στα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου, τα οποία δεν είναι αναγνωρισμένα από την Διεθνή Κοινότητα, συμπεριλαμβανομένων και των Ηνωμένων Πολιτειών.
Προκειμένου να αποφύγουμε μελλοντικά προβλήματα όσον αφορά στο θέμα αυτό, η Κυβέρνηση επιμένει στη πρόταση της να αποφασιστεί ένα Μνημόνιο Συναντίληψης με την USAID όσον αφορά στη χρήση των αμερικανικών επιχορηγήσεων στη Κύπρο, το συντομότερο δυνατόν. Για το σκοπό αυτό θεωρούμε πολύ χρήσιμη και τη γλώσσα που χρησιμοποίησε το Κογκρέσο στην περυσινή έκθεση κατανομής (κονδυλίων), που απαιτούσε από το Στέϊτ Ντιπάρτμεντ να αποστείλει στο Κογκρέσο έκθεση για τις δεσμεύσεις και τις δαπάνες όλων των διμερών επιχορηγήσεων που δόθησαν για τη Κύπρο, συμπεριλαμβανομένων και αυτών που έλαβαν τις επιχορηγήσεις, την χρησιμότητα και τον ρόλο τους στην υποστήριξη της επανένωσης του νησιού.
Επιτρέψτε μου να σας διαβεβαιώσω οτι ο μοναδικός μας στόχος είναι να βελτιώσουμε τη συνεργασία και τις διαβουλεύσεις μεταξύ των πλευρών.
Όπως πάντα, είμαι στη διάθεση σας για επιπρόσθετες διευκρινήσεις ή πληροφορίες, και ελπίζω οτι σύντομα θα συναντηθούμε προκειμένου να συζητήσουμε πιο αναλυτικά αυτά τα θέματα".

Ασχετο: Μήπως η Ελληνική Κυβέρνηση γνωρίζει"κάτι" για την ταμπακιέρα; Ποιοί δηλαδή Ελληνες (κάθε είδους) έγιναν αποδέκτες των αμερικανικών κονδυλίων ώστε να μας πείσουν για την αναγκαιότητα και την χρησιμότητα της αμερικάνικης πολιτικής για το...καλό μας;

Εισαγωγή Π. Ήφ. Αντί δικού μου σχολίου παραθέτω εδώ ακόμη ένα εξαιρετικό κομμάτι του εξαιρετικού δημοσιογράφου Μιχάλη Ιγνατίου. Σημειώνω μόνο πως η διάβρωση του ακαδημαϊκού χώρου με τα ίδια λεφτά θεωρήθηκε από κάποιους ως "δικαίωμα" που απορρέει από την ... ακαδημαϊκή ανεξαρτησία. Έλεος ...

Οι κατηγορίες για χρηματισμό πολιτικών και άλλων παραγόντων της δημόσιας ζωής, προκάλεσαν δικαιολογημένη αγανάκτηση. Παρακολουθώντας κανείς, ακόμα και από μακριά την κατάσταση, όπως διαμορφώνεται μετά τις καταιγιστικές αποκαλύψεις των μέσων ενημέρωσης, δεν μπορεί παρά να νιώσει αποτροπιασμό. Tο πολιτικό σύστημα δείχνει διαλυμένο και διαβρωμένο, αλλά αυτό που περισσότερο ενοχλεί, είναι η ευκολία με την οποία η συγκεκριμένη εταιρεία άλωσε τα δύο μεγαλύτερα κόμματα. Σκάνδαλα διαφθοράς έχουν αποκαλυφθεί σχεδόν σ όλες τις χώρες. Aλλά, αυτό καθ αυτό το γεγονός, δεν μειώνει καθόλου τις κάκιστες εντυπώσεις που δημιουργήθηκαν στον ελληνικό λαό για τα κόμματα και τους πολιτικούς. Oύτε ισχύουν στην ελληνική περίπτωση οι κλασικές φράσεις πως «όλοι οι πολιτικοί τα παίρνουν», ή ότι «παντού γίνονται αυτά». Eφόσον οι κατηγορίες αποδειχθούν -και τα ντοκουμέντα αυτό επιβεβαιώνουν- τότε το πρόβλημα για τους Eλληνες πολιτικούς είναι τεράστιο. H σχέση εμπιστοσύνης με τον λαό, θα εξαφανιστεί εντελώς.

Bέβαια, εκτός των πολιτικών, υπάρχουν και οι άλλοι παράγοντες που συνθέτουν το πολιτικό σύστημα. Tα τελευταία χρόνια, οι εκπρόσωποι των μέσων μαζικής ενημέρωσης, σε όλο τον κόσμο -όχι μόνο στην Eλλάδα- έχουν αναδειχθεί σε κριτές των πάντων, χωρίς να επιτρέπουν καν τον αντίλογο, όταν αφορά τους ίδιους. Kαι όμως. . . Ως διαμορφωτές της κοινής γνώμης, ως οι άνθρωποι που εκφράζουν γνώμη για τα πάντα, πρέπει να κρίνονται.

Tο τελευταίο διάστημα κυκλοφορούν ισχυρισμοί και για τον δημοσιογραφικό κόσμο, χωρίς να αντιδρά κανείς. Aντίθετα, έχω ακούσει με τα ίδια μου τα αυτιά συναδέλφους να λένε πως θεωρείται «νόμιμη διαδικασία» η απασχόληση των δημοσιογράφων, ταυτόχρονα σε μέσα ενημέρωσης και σε γραφεία Tύπου υπουργείων, κρατικών οργανισμών, τραπεζών και άλλων ιδιωτικών εταιρειών.

Iσχυρίζονται ότι είναι «νόμιμη» η πληρωμή αεροπορικών εισιτηρίων και ξενοδοχείων, όταν οι προσκλήσεις έχουν αποστολείς υπουργούς, προέδρους τραπεζών, διευθυντές ιδιωτικών εταιρειών.

Yποστηρίζουν ότι αποτελεί σύνηθες φαινόμενο η αποδοχή πολυήμερων ταξιδιών από ξένες κυβερνήσεις. Mάλιστα, μερικές πρεσβείες, φροντίζουν να ενισχύουν και οικονομικά -«για τα καθημερινά έξοδα βρε αδελφέ»- όσους αποδέχονται να περιοδεύσουν στις χώρες τους και να επιστρέψουν με τις «καλύτερες των εντυπώσεων». . .

Oλα αυτά, και άλλα πολλά, ίσως αντιμετωπίζονται από μερικούς εκπροσώπους των MME ως «κέρδη» μέσα από συνδικαλιστικούς αγώνες. Δεν είναι. O,τι δεν πληρώνει το μέσο ενημέρωσης, πρέπει να απαγορεύεται δια ροπάλου. Διαφορετικά, ο λαός θα τοποθετήσει στην ίδια μοίρα με τους πολιτικούς, και τους δημοσιογράφους.

Mέχρι τον Aπρίλιο του 2004, η αμερικανική USAID, μέσω του OΗΕ, διοχέτευσε στην Kύπρο πλέον των 60 εκατομμυρίων δολαρίων με τη μορφή δικοινοτικών προγραμμάτων. Oι Aμερικανοί υποστηρίζουν ότι αυτά τα χρήματα δόθηκαν νόμιμα. . . Πρόσφατα, ο επικεφαλής του Tμήματος Δημοσίων Yποθέσεων της αμερικανικής πρεσβείας στη Λευκωσία, Tομ Mίλερ, που μετατέθηκε στην Aθήνα, τα είπε όλα με μία δήλωσή του στην εφημερίδα «Φιλελεύθερος» (8/6/2008): «Aν δεν ήταν και τα δικοινοτικά προγράμματα» -δήλωσε ο Aμερικανός αξιωματούχος- «το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος του 2004 θα ήταν 90% υπέρ του όχι». Δυστυχώς, η παραδοχή του κ. Mίλερ δεν συγκίνησε κανένα. Παρά το γεγονός ότι πρόκειται για μεγαλύτερο σκάνδαλο από αυτό της Siemens. . .

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

Σημείωση Π.Ήφ. Μάλλον κάτι θα ξέρει ο αρχηγός της πανίσχυρης FSB. Και μικρή δόση αληθείας να έχουν τα λεγόμενά του φανταστείτε τι έκαναν στην περίπτωση της πλεκτάνης Αναν εάν και όταν έβρισκαν "μαλακά σημεία" στο υπογάστριο των ενδιαφερόμενων κοινωνιών.

Ο αρχηγός της FSB κατηγόρησε ευθέως τη Μεγάλη Βρετανία ότι εξυφαίνει τη διάλυση της Ρωσίας

Του ανταποκριτή μας στη Μοσχα Αχιλλεα Πατσουκα

Αν και την περασμένη Τετάρτη τα περισσότερα βλέμματα ήταν στραμμένα στη συνάντηση Πούτιν-Σαρκοζί, οι μεγάλες ειδήσεις το πρωί της ίδιας ημέρας δεν βγήκαν από το Κρεμλίνο, αλλά από την οδό Λιουμπιάνκα και τα γραφεία της FSB. Ενάμιση μόλις μήνα πριν από τις κοινοβουλευτικές εκλογές ο αρχηγός της Νικολάι Πάτρουσεφ, ο άνθρωπος δηλαδή όπου η δύναμή του στη σημερινή Ρωσία είναι σχεδόν εφάμιλλη με αυτή του Βλαντιμίρ Πούτιν μέσα από συνέντευξή του στην εφημερίδα «Αργκουμέντι ι Φάκτι» προχώρησε σε σειρά αποκαλύψεων.

Σε μια κομβική χρονικά περίοδο για το μέλλον της χώρας του, ο Ρώσος στρατηγός αποφάσισε, όχι τυχαία, να ονοματίσει για πρώτη φορά τους εχθρούς της χώρας και όχι απλώς να τους φωτογραφίσει, όπως μέχρι πρότινος συνήθιζε.

Με τον χρόνο των εκλογών να μετράει αντίστροφα, ο Ν. Πάτρουσεφ μίλησε για συστηματική εργασία Δυτικών πρακτόρων, που έχει σκοπό τη διάλυση της χώρας του. Απώτερος στόχος τους, σύμφωνα με τα λεγόμενά του, είναι η γέννηση δυσαρέσκειας στους Ρώσους εν όψει των κοινοβουλευτικών εκλογών του Δεκεμβρίου και των προεδρικών του Μαρτίου, με τελικό αποτέλεσμα την κάθοδο του κόσμου στους δρόμους.

Πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτό διαδραματίζει η Μεγάλη Βρετανία, εναντίον της οποίας εξαπέλυσε πρωτοφανή επίθεση. Ο αρχηγός της FSB, αφού παραδέχτηκε τις ικανότητες των Βρετανών πρακτόρων υποστηρίζοντας πως είναι οι πιο διεισδυτικοί, σημείωσε πως η υπηρεσία του έμαθε πια να τους αντιμετωπίζει καθώς τα τρωτά τους σημεία είναι πλέον γνωστά.

Ανατρέχοντας στα χρόνια της Ελισάβετ της Α΄, υποστήριξε πως από τότε μέχρι σήμερα οι πράκτορες της Μ16 διέπονται από μια αρχή: «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Χρήμα, δωροδοκίες, εκβιασμοί, προστασία από τιμωρία για εγκλήματα αποτελούν τις κυρίες μεθόδους στρατολόγησής τους». Πέραν αυτής της μεθοδολογίας, M16 και CIA, έχουν εφεύρει μια σειρά από δούρειους ίππους. Ποιοι είναι αυτοί; Οι ΜΚΟ, τις οποίες ξένοι κατάσκοποι χρησιμοποιούν ως εργαλείο, συλλέγοντας πληροφορίες, τις οποίες μετατρέπουν σε εργαλείο επιρροής στις πολιτικές εξελίξεις. Ϋς παραδείγματα έδειξε τις επαναστάσεις στη Γιουγκοσλαβία, τη Γεωργία και την Ουκρανία.

Σημαντικά επίσης εργαλεία στα χέρια της M16 και της CIA, κατά τον Πάτρουσεφ, αποτελούν και οι ειδικές μυστικές υπηρεσίες της Πολωνίας, των χωρών της Βαλτικής και της Γεωργίας, μέσω των οποίων κατασκοπεύουν τη Ρωσία. Ο αρχηγός της FSB, αποκάλυψε ακόμα πως από το 2003 έως και σήμερα οι άντρες του, έχουν ανακαλύψει 270 ξένους κατασκόπους.

Από τα χείλη του θα ήταν αδύνατον να απουσιάζουν τα ονόματα των καταζητούμενων Μπερεζόφσκι και Ζακάγιεφ, στα πρόσωπα των οποίων οι μυστικές υπηρεσίες της Αγγλίας έχουν βρει, όπως υποστήριξε στήριγμα. Τεκμηριώνοντας την άποψή του, υπενθύμισε πως ο Βιατσεσλάβ Ζάρκο, ο οποίος εργαζόταν για τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες, ομολόγησε πως ο Μπερεζόφσκι και ο Λιτβινιένκο ήταν οι άνθρωποι που τον στρατολόγησαν.

Η χρονική συγκυρία η οποία επέλεξε ο Πάτρουσεφ, για να πει όσα δεν είχε εκστομίσει τα τελευταία χρόνια μόνο τυχαία δεν ήταν. Θεωρείται επίσης βέβαιο πως όλα αυτά ήταν εις γνώσιν του Βλαντιμίρ Πούτιν.

Με τη χώρα να πλησιάζει σε δύο απανωτές εκλογικές αναμετρήσεις, απώτερος στόχος είναι η δημιουργία κλίματος. Ενός κλίματος για το οποίο το Κρεμλίνο πασχίζει να το δημιουργήσει αυτό πριν προλάβει και το πράξει η Δύση. Οπως μάλιστα ανέφερε στην «Κ» έγκυρη πηγή, σκοπός του Πούτιν είναι τις εκλογές στη Ρωσία να τις κάνει ο ίδιος και όχι η Δύση. Για τον λόγο αυτό ο Ρώσος πρόεδρος επιλέγει να ανοίγει ο ίδιος ένα ένα τα χαρτιά του σε κομβικά χρονικά σημεία, που μόνο ο ίδιος γνωρίζει. Η αρχή έγινε με την πρωθυπουργοποίηση του έμπιστου του Ζουμπκόφ και συνεχίστηκε με την ανακοίνωση της προθέσεώς του να αναλάβει την πρωθυπουργία στην επόμενη κυβέρνηση.

Την περασμένη μάλιστα Κυριακή ήλθε με μια ακόμα αιφνιδιαστική του ενέργεια η οποία πέρασε στα ψιλά, να δείξει πως επιθυμία του είναι να διαφυλάξει όλα τα επικίνδυνα νώτα, στην πορεία της χώρας προς τις εκλογές. Με τη συμβολική και συνάμα ουσιαστική τοποθέτηση του τέως πρωθυπουργού Μιχαήλ Φραντκόφ ως αρχηγού στην υπηρεσία Διεθνούς Αντικατασκοπίας, έδειξε πως φοβάται ότι και ο Πάτρουσεφ. Απόπειρα βελούδινων επαναστάσεων, κατά τα πρότυπα της Ουκρανίας και της Γεωργίας.

Μήπως όμως μιας περιορισμένης κλίμακας βελούδινη επανάσταση τεχνητή ή μη, την οποία όπως δήλωσε ο Πάτρουσεφ επιχειρεί να πράξει η Δύση, θα βόλευε τόσο την περαιτέρω αύξηση των τιμών του πετρελαίου, αλλά κυρίως την παραμονή του Πούτιν στο Κρεμλίνο; Με τη συντριπτική πλειοψηφία των Ρώσων να θεωρεί πως προδοσία δεν θα είναι η αλλαγή του Συντάγματος και η ανανέωση της θητείας του Πούτιν, αλλά το να εγκαταλείψει αυτούς και το δημιούργημα της ισχυρής Ρωσίας που ο ίδιος πέτυχε, γεννάται ένα ερώτημα: Πόσοι Ρώσοι θα είναι εκείνοι που στη θέα διαδηλώσεων, κατά τα πρότυπα των μαύρων σελίδων για την ιστορία της χώρας τη δεκαετία του 1990, θα ήθελαν να τον δουν να αποχωρεί;

Πιο κάτω στην παρούσα ενότητα παραθέτω κείμενα που αφορούν την δράση εξωπολιτικών "διεθνικών ιδρυμάτων" που στο παρελθόν ανάπτυξαν σημαντική δράση στην περίπτωση της πλεκτάνης γύρω από το σχέδιο Αναν. Σημειώνεται ότι ακόμη και μετά το δημοψήφισμα και το ΟΧΙ των κυπρίων το γνωστό ευαγές ίδρυμα που εδρεύει στην Ελλάδα με ισχυρές εξωπολιτικές διεθνικές και άλλες διασυνδέσεις διοργάνωσε στην Αθήνα συνάντηση για να αναπτύξουν τις θέσεις τους οι υπάλληλοι του International Crisis Group. Την έκθεση του International Crisis Group μπορείτε να την βρείτε στην ιστοσελίδα τους. Πιο κάτω παραθέτω εύστοχα δοκίμια των Πετάση και Ευρυβιάδη που την σχολιάζουν τεκμηριωμένα.

Subject: International Crisis Group: Europe Report No 184—17 August, 2007 “Turkey and Europe: The Way Ahead”

On 8 March, 2006 you published Europe Report No 171 under the title: “The Cyprus Stalemate: What Next?” After reading your report I sent you a rebuttal on 17.03.2006. Regrettably I was not honored with a response or acknowledgement. I had sent my rebuttal to your Brussels office (149 Avenue Louise Level 24, B-1050 Brussels.) I was hoping that you would acknowledge the other point of view. I have now written a new rebuttal focusing on what you write about Cyprus in your Europe Report No 184 on Turkey.

In section IV, part A of your report no. 184 on Turkey (“Cyprus—Symptoms or Cause?,” pages: 17-21), you make a number of points which I feel are not objective. I also feel that in your report you fail to make full disclosure of important factual information to help your readers make up their mind. I get the impression that there is an attempt on your part to influence your readers against the Greek Cypriot position and the President of Cyprus; one would presume because you are unhappy with the way the Greek Cypriots and their President voted in the referendum on the Annan plan. Please find below my position on some of the issues you raise in your report:

You fail to clarify who were doing the ethnic cleansing and who the victims were. You leave it open with the hope that the reader will assume that both sides were engaging in ethnic cleansing. The fact is that this policy suited only Turkey and its strategic plans for partitioning Cyprus. You fail to write that the invading Turkish armies employed standing procedures that were designed to terrorize the Greek civilian population to flee to the south of the country. Any land the Greeks left behind was subsequently occupied by Turkey. For an objective assessment on what happened I recommend that you read the report prepared by the European Commission of Human Rights and which was adopted on 10 July, 1976 (two years after the invasion and after some of the emotion had settled.) This report was the work of 18 distinguished jurists (chaired by Professor J.E.S. Fawcett) from nearly all of the then 19 members of the Council of Europe. The report includes many horrific findings and accuses the Turkish army of engaging in: killing of (Greek) civilians, executing of prisoners, torturing of detainees, looting, arbitrary detention of civilians, deliberate malnutrition, rape and many other disgusting offences against women and children. All these acts of violence were designed to terrorize the Greeks to leave their ancestral homes.

Turkish Cypriots that were living in the south part of the island were also threatened by the Turkish army to move to the northern part and to help further the Turkish cause of partition. These people, many against their will, were transported by air from the southern part of Cyprus to Turkey and from there to the northern part of Cyprus to take the houses and properties of Greeks that were terrorized and took flight. Many Turkish Cypriots in the south battled to stay with their Greek compatriots in the villages they were born. Many cried and pleaded to stay. Some even gave their house keys to Greek Cypriot refugees to take care (Washington Post 11 August, 1975.)

Here I wish to make two comments: 1) It was the Republic of Cyprus that joined the EU and not “the Greek Cypriot entity.” The fact that the Turkish occupation does not allow the Turkish Cypriots to benefit fully from their country’s accession to the EU has nothing to do with the government of Cyprus or its policies, 2.) The fact that Cyprus is represented in the European Parliament by 6 (you mention 7 because of oversight) Greek Cypriots and no Turkish Cypriots is no fault of the Greeks. The Turkish Cypriots are welcome to participate in the political process except that the policies of Turkey and the occupying forces do not allow them. I am sure that you are aware that the Cyprus government issued a standing invitation to our Turkish Cypriot compatriots to join the government and to take part in parliamentary processes.

Here you fail to note that the Turkish colonisers (that were transported to the occupied areas) also voted and as was expected overwhelmingly accepted the Annan plan. Your report gives the impression that the Annan plan was some fair and balanced proposal but for some weird reason the Greek Cypriots failed to see its merits. The Annan plan failed miserably on the tests of objectivity and fairness and would have turned Cyprus into a protectorate of Turkey. Its provisions violated international law, human rights and the principles on which good government rests. In my rebuttal to you of 17.03.2006 I bring up a multitude of reasons why the Annan plan was favoring Turkey and condemning the Greeks of Cyprus to oblivion; I will not repeat these arguments here.

I find the above reference to be outlandish and hard to understand. Your report is basically saying that the Greek side pledged in 1999 to accept any plan put forward for the solution of the problem irrespective of the final contents of this plan. How could anyone with any sense sign a blank cheque in 1999 the moment the authors of the Annan plan kept adding new provision seconds before this was finalized in April, 2004? Given their desire for a speedy solution the Greeks made a commitment that they would never hinder a fair and balanced solution which would meet the standards of international law, the values on which the EU rests and the decisions of the European and International Courts. Surely the Greeks never made a pledge to accept any plan irrespective of how catastrophic this would be for their country.

I cannot understand why the President of Cyprus is a hardliner simply because his point of view differs to yours. Given that President Papadopoulos rejected the Annan plan on grounds of principle I would have expected your report to praise his stance rather than to vilify him. The authors of the report vent their frustration on President Papadopoulos ostensibly because the President influenced the overwhelming majority of Greek Cypriots to reject the Annan plan. I understand that it is much easier to attack one person than hundreds of thousands (of ‘no” voters.) May I remind you that in my rebuttal of 17.03.06 I explain that the Greek Cypriots are not a sheepish folk who the President can maneuver and boast one of the highest densities of university degree holders in the world. They are thus capable of taking sound decisions on life-threatening matters. Exercising exemplary leadership President Papadopoulos simply stood by his people in their worst hour.

I am no fan of communist parties, but wish to defend Akel against your report on grounds of fair play. Your report basically accuses Akel of failing to support a good plan that would have, in your opinion, liberated Cyprus and instead opted for continued occupation in order to keep its place in the coalition government. Do the authors of your report seriously believe that here they put forward a convincing argument which will impress the independent-minded reader?

I tend to agree with the observation of the European Commission official in that 40.000 Turkish occupying troops continue to violate the rights of an independent, peaceful and well-governed people and that there are 40.000 points of law and principle why they should leave Cyprus.

I wish to remind you that International law recognizes President Papadopoulos as the legitimate President of the Republic of Cyprus (of all Cyprus) and that Mr Talat is simply the representative of the Turkish Cypriot community (what’s left of it.)

I wish to remind you that: a) the Annan plan was all about partitioning the country into two and that it violated, amongst other things, the freedom of the people of Cyprus to live wherever they wish in their own country. The Annan plan bicommunal, bizonal, etc arrangements may not be offensive to the authors of your report as outsiders but is grossly offensive to us who were going to take the brunt of this “solution.” Your reference in this statement to, “.… decades of talks” fails to note that in the intervening period (30 years between the start of the initial talks and the Annan plan) all the Turkish side had been doing is pouring in tens of thousands of colonists from Turkey with the clear objective of changing the demographic balance, in violation of international law. Moreover, in this intervening period Turkey built military bases (naval, air and land) thus making its intention clear that it will be staying permanently on the side that would have gone to Turkey via the arrangement of a “Turkish Cypriot Constituent State.”

Here again the authors of your report unfairly try to show that the Greek side is intransigent and that the Turkish side is co-operative and that it makes sense for the cooperative side to be rewarded by the international community and the EU for its good behaviour. It was natural for the Turks (particularly the colonizers) to accept a plan that literally gave them Cyprus on a plate (please read the gains that the Prime Minister of Turkey outlined in defending his acceptance of the final Annan plan.) It was equally natural for the Greek side to reject an intolerable plan that included appalling and deadly provisions.

I wish to remind you that in the eye of international law Cyprus does not have internal borders. All it has is a ceasefire line which marks the point where the invading Turkish armies stopped in August of 1974. In an effort to show that they are an independent entity the Turkish side still asks for identification papers to allow Cypriots to travel in their own country.

Here again you try to paint the picture of a good Turk who supports compromise and a bad, intransigent Greek. Obviously, it is emotionally easier for Turkish Cypriots to cross into the government-controlled areas and enjoy the freedom of a democratic country where the rule of law reigns and is free of invasion armies and where they can express their views freely and without intimidation. They cross into the free areas because Greek Cypriots bend over backwards to make them feel welcome to shop, meet friends, use the hospitals, transact business with the Civil Service in a civilized manner, etc. Equally, it is emotionally hard for the Greek Cypriots, who were forcibly evicted by the invading Turkish armies, to visit their houses and properties in the occupied areas as tourists and spend money that would go to support the occupation of their country. The declared policy of the Government of Cyprus strongly favors cooperation and interchange between Cypriots under conditions of freedom.

It is true that the Greek government supports the Greek Cypriots. It is untrue that the Greek government supports the Annan plan. This last assertion is more wishful thinking than fact. I have not seen a shred of evidence pointing to the Greek government’s support of the Annan plan; though it is possible that some (minute number) pro-government politicians may talk privately in support for the Annan plan.

I presume that you are referring to the intellectual, academic, etc. elite. In my mind no Greek that supports a plan sure to subjugate fellow-Greeks deserves to be called “elite.” The “political elite” in your report is made up mostly of self-declared “internationalists” and “reformists” with confused neo-liberal views and with an axe to grind (with “chauvinists Greeks.”) Many of them have funny ideas about how the Greeks are to blame for the 33-year occupation of their country, etc. Most importantly, these people have naïve ideas, bordering on the childish, about international agreements and the ease with which these can be improved; in their mind all the wronged, weak side has to do is show goodwill and justice will be miraculously restored.

I have the feeling that defeat of President Papadopoulos in the upcoming elections heads your wish list. Reading between the lines I get the impression that nothing will delight the authors of your report more than seeing President Papadopoulos out of office. I will not, however, use the line taken by many that your report constitutes interfere in the internal politics of Cyprus as I do not mind anyone expressing his/her views. All indications point to a new victory and a return to office of President Papadopoulos. I would advise the authors of your report not to pin their hopes on any soft-touch Cypriot President because the people of Cyprus have the last word on any new plan; any unfair proposal is sure to be rejected.

I am sure that your institution has current economic and demographic figures at its disposal. I presume that the reason why you throw around old and unverified figures is to prove the case of the “poor Turkish Cypriots” who are bullied economically by the Greeks through their sanctions. The Turkish Cypriots are welcome to join the Cyprus economy if they wish and indeed more than 15.000 have chosen to do so.

Considering that your work is research based one would have expected to find precision in your data. If indeed your position on the number of settlers (colonisers) is correct then Turkey would have had little problem accepting repeated requests for a population count which it vehemently rejects. I submit that the number of colonisers that the Annan plan allows to stay in Cyprus is far greater than the number in your report. Here are the correct figures: a) 45.000 colonizers with citizenship, plus b) 18.000 Turkish colonizers, who after being sent to Cyprus, married Turkish Cypriots. This figure also includes their children, plus c) 15.000 permanent resident colonizers who would have acquired citizenship 4 years after the “new state of affairs”, plus d) 18.000 colonisers that are resident academic staff and students in Cyprus. The total figure comes to 96.000 with most being well trained army reservists, i.e. an extension of the Turkish army. I would also like to remind you that Didier Pfirter, Legal Adviser to Mr Alvaro de Soto (Special Adviser to Mr Annan), stated in his speeches in Turkey on 17 July 2003 (7 months before the referendum) that, “the plan does not foresee that anybody (Turkish colonisers) will be forced to leave.” Clearly by their shear numbers the colonizers and Turkey would have controlled the “Turkish Cypriot Constituent State.”

The number of colonisers continues to grow and by all independent accounts it has now reached circa 200.000. Add to this number more than 40.000 Turkish soldiers and the figure of people that are here from Turkey in violation of international law jumps to 240.000. With only 90.000 Turkish Cypriots now living in Cyprus (many fled/migrated to more democratic places) the ratio of Turkish Cypriots to Turks from Turkey is now 1: 2.5. I am sure that you can easily verify these numbers.

In conclusion, I find your report blatantly propagandistic in favor of Turkey’s positions and lacking in erudition and objectivity. I would respectfully suggest that if you wish to have any influence on independent-minded readers you will need to bring balance and objectivity to your reporting.

Α. Ρόζενμπεργκ (γκουρού των ναζί): «σε κάθε χώρα θα βρούμε αρκετά ιδιοτελή καθάρματα να κάνουν την δουλειά μας»

Tη χρηματοδότηση με εκατομμύρια δολάρια δικοινοτικών προγραμμάτων, οι υπεύθυνοι των οποίων παραμένουν πεισματικά άγνωστοι, αλλά και τον τρόπο διοχέτευσης κονδυλίων για την προώθηση του Σχεδίου Aνάν, ακόμη και λίγο πριν από το δημοψήφισμα της 24ης Aπριλίου 2004, αποκαλύπτουν έγγραφο και σημειώματα της UNOPS (UN Office for project Services, Γραφείο των προγραμμάτων των Hνωμένων Eθνών).

H κερδοσκοπική εταιρεία των Hνωμένων Eθνών, η οποία είχε αναλάβει την κατανομή των ποσών, την επίμαχη περίοδο πριν από το δημοψήφισμα κάλυπτε ένα κομμάτι των χρηματοδοτήσεων για την επιβολή του σχεδίου κάτω από την επικεφαλίδα: «Aπευθείας υποστήριξη στις καλές υπηρεσίες των Hνωμένων Eθνών και τη διάδοση του σχεδίου Aνάν».

Tο έγγραφο περιλαμβάνει τα πρακτικά μίας θυελλώδους συνάντησης της κ. Στέλλας Σουλιώτου -είναι η πρώην γενική εισαγγελέας της Kυπριακής Δημοκρατίας- με τους επικεφαλής της UNOPS, κ. Aντριου Pάσελ και Tζαν Mίλκερ. Aντικείμενο της αντιπαράθεσης, που οδήγησε την κ. Σουλιώτη να καταθέσει την παραίτησή της, η οποία τελικά δεν έγινε αποδεκτή, ήταν μία επιστολή του κ. Pάσελ, ημερομηνίας 27 Oκτωβρίου 2004, στην οποία αναφερόταν στους τρόπους ενίσχυσης της προσπάθειας του κ. Aλβάρο ντε Σότο για να επιτύχει την ψήφιση του κειμένου του γενικού γραμματέα

Στο σημείωμά του, ο κ. Pάσελ αφήνει να εννοηθεί ότι η UNOPS χορήγησε το ποσό των 508 χιλιάδων δολαρίων ύστερα από αίτημα του ίδιου του γενικού γραμματέα («at the request of the UN Good Offices»). Σύμφωνα με πληροφορίες του «Eθνους», ο κ. ντε Σότο είχε τονίσει στους επικεφαλής της UNOPS και στον τότε πρέσβη των HΠA, Mάικλ Kλόσον, ότι απαιτούνταν ειδική άδεια του κ. Aνάν για να διατεθούν τα χρήματα μέσω του γραφείου του.

Δεν διευκρινίζεται πώς κατανεμήθηκε το ποσό αυτό. Σύμφωνα με άλλο έγγραφο, διατέθηκαν χρήματα ως εξής:

 160 χιλιάδες «για διάφορες πτυχές του σχεδίου»

 188 χιλιάδες «για τη διάδοση (dissemination) του σχεδίου Aνάν».

Στο σημείωμά του, ο κ. Pάσελ καταγράφει και τα παρακάτω ποσά, χωρίς να δίνει τα ονόματα αυτών που συνεργάστηκαν για την υλοποίηση των προγραμμάτων:

Kάτω από την επικεφαλίδα: Special Initiative Grants, δικαιολογήθηκε ποσό ύψους 272 χιλιάδων δολαρίων.

Kάτω από την επικεφαλίδα Websites and Internet Access (Iστοσελίδες και συνδέσεις Iντερνετ), δικαιολογήθηκε ποσό 536 χιλιάδων δολαρίων.

Kάτω από την επικεφαλίδα Promotions and outreach (Προβολή και διάδοση), δικαιολογήθηκε ποσό 214 χιλιάδων δολαρίων.

Eπίσης, υπάρχει ένα κονδύλι, κάτω από την επικεφαλίδα Television (τηλεόραση). Tο ποσό ξεπερνά τα 2 εκατομμύρια δολάρια.

Στο ίδιο σημείωμα, αποκαλύπτεται ότι το υπέρογκο ποσό των περίπου 44 περίπου εκατομμυρίων δολαρίων διατέθηκε χωρίς να εμφανίζονται οι οργανώσεις ή τα άτομα που εργοδοτήθηκαν στα προγράμματα ή ανέλαβαν να τα υλοποιήσουν. Aξίζει να σημειωθεί ότι η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της Διεθνούς Yπηρεσίας Aνάπτυξης των Hνωμένων Πολιτειών (United States Agency for International Development - USAID), διέθεσε συνολικά 66,4 εκατ. δολάρια.

ΑΝ. ΡΑΣΕΛ
«Oι HΠA χορηγούσαν τα ποσά στην εταιρεία του OHE»

Ο επικεφαλής της UNOPS Αν. Ράσελ σημειώνει τα εξής στη θυελλώδη με την Στέλλα Σουλιώτη:

«Aπαντώντας στην ερώτηση της κ. Σουλιώτη, αναφορικά με τη διαδικασία μέσω της οποίας δόθηκαν στην UNOPS τα αμερικανικά κονδύλια, ο κ. Pάσελ είπε ότι τα κονδύλια διοχετεύθηκαν στην UNOPS από τη Διεθνή Yπηρεσία Aνάπτυξης των Hνωμένων Πολιτειών (United States Agency for International Development - USAID). Πρόσθεσε ότι νόμιζε πως οι Hνωμένες Πολιτείες δεν θα προτιμούσαν να εργαστούν μέσω κάποιου οργανισμού των Hνωμένων Eθνών.

Oσον αφορά στη χρησιμοποίηση κονδυλίων για πολιτικούς λόγους, ο κ. Pάσελ είπε ότι δεν χρηματοδότησαν καμία οργάνωση ή πολίτη για να προωθηθεί το «ναι» στο σχέδιο Aνάν.

Oταν ρωτήθηκε ειδικά για το Section XI, που περιλαμβανόταν στην επιστολή του της 27ης Oκτωβρίου 2004, με τίτλο «Aπευθείας υποστήριξη στις καλές υπηρεσίες των Hν. Eθνών και τη διάδοση του Σχεδίου Aνάν» (Direct Assistance to the UN Good Offices and Dissemination of the Annan Plan»), ο κ. Pάσελ είπε ότι τα κονδύλια χορηγήθηκαν ύστερα από α